تحلیل مبانی پایدار در روابط راهبردی ترکیه و رژیم اشغالگر قدس در منطقه جنوب غرب آسیا (2022-2002)

هدف: با وجود رابط نسبتاً متعادل ترکیه و رژیم اشغالگر قدس در گذشته، اما با حاکمیت احزاب ایدئولوژیک‌ محور با اعتقادات متضاد طرفین؛ یعنی حزب عدالت و توسعه در ترکیه و احزابی مانند لیکود در رژیم اشغالگر قدس، این رابطه برخلاف انتظارات، کماکان حفظ و حتی در مواقعی مستحکم‌تر شده است؛ موضوعی که پژوهش حاضر با اهداف بررسی تناقض مذکور و آشکار شدن نقاط پنهانی این ارتباط اقدام کرده است. روش: این مقاله، با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی و با کاربست نظریه آشوب که نظمی خاص و قابل پیش‌بینی را ورای اختلافات ظاهری بین دولت‌ها مطرح می‌سازد، در صدد پاسخ به این سوال است که چرا با وجود برتری عوامل تنش‌آفرین، شاکله اصلی روابط ترکیه و رژیم اشغالگر قدس برخلاف سیاست‌های اعلامی در عمل پایدار و راهبردی بوده است؟ یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد، با وجود لفاظی‌های تنش‌زا و اختلافاتی مانند مسئله فلسطین، کردها، حقوق بشر و ... در عمل روابط ترکیه و رژیم اشغالگر قدس، پایداری نسبی خود را حفظ کرده و اختلافات و لفاظی‌های مذکور، صرفاً استتاری جهت سیاست‌های اعمالی طرفین مانند مسائل اقتصادی، امنیتی و ... بوده است. نتیجه‌گیری: ایدئولوژی محوری، حامی حقوق بشر بودن و غیره، تنها پوششی از سوی ترکیه و رژیم اشغالگر قدس جهت نیل به اهداف دوجانبه و اهداف بزرگتری مانند نوعثمانی‌گری ترکیه و تبدیل شدن به یکی از قدرت‌های منطقه‌ای از سوی رژیم اشغالگر قدس بوده و برخلاف سیاست‌های اعلامی، نظمی ثابت و پایدار در روابط عملی آنان برقرار بوده است.

analyzing the stable foundations of strategic relations between turkey and the occupied quds regime in the region of southwest asia (2002-2022)

objective: despite the relatively balanced relationship between turkey and israel in the past, but with the dominance of ideologically oriented parties with opposing beliefs, such as the justice and development party in turkey and parties such as likud in israel, this relationship has been maintained and even strengthened at times, contrary to expectations. ; this research has been carried out with the aim of investigating the mentioned contradiction and revealing the hidden points of this relationship.method: this article, using the descriptive-analytical method and applying the theory of chaos, which proposes a specific and predictable order beyond the apparent differences between the governments, aims to answer the question why, despite the superiority of tension-causing factors, the main structure of turkish relations and israel, contrary to the announced policies, has been stable and strategic in practice?results: the findings of the research show that despite tension-causing rhetoric and disputes such as the issue of palestine, kurds, human rights, etc., in practice, relations between turkey and israel have maintained their relative stability, and the aforementioned disputes and rhetoric are merely a camouflage for the practical policies of the parties such issues as economic, security, etc.conclusion: the central ideology, being a supporter of human rights, etc., is only a cover from turkey and israel to achieve bilateral goals and bigger goals such as the ottomanization of turkey and becoming one of the regional powers on the part of israel, and contrary to the declared policies, it is a fixed order. and it has been stable in their practical relations.