واکاوی کنش انقلابی عبدالوهاب حسین، پیشگام جنبش 14 فوریه بحرین، بر اساس نظریه پی‌یر انسار

هدف: هدف اصلی از نگارش مقاله حاضر واکاوی کنش انقلابی یکی از مهم‌ترین رهبران کمتر شناخته‌شده جنبش 14 فوریه بحرین به نام عبدالوهاب حسین است. عبدالوهاب حسین ازنظر بسیاری از سیاستمداران بحرینی، آغازگر جنبش مذکور بوده است. وی که هماره از سوی رسانه‌های عربی و بین‌المللی تحریم رسانه‌ای شده بود، آرمان‌شهر خاصی برای مردم بحرین متصور بوده است. ازاین‌روی هدف فرعی این مقاله ترسیم آرمان‌شهر موردنظر وی است.روش: روش مورداستفاده در این پژوهش هرمنوتیک عام بر اساس نظریه پی‌یر انسار است. در این روش زمینه و زمانه و آثار مکتوب و سخنان منقول عبدالوهاب حسین موردمطالعه قرار می‌گیرد تا کنش انقلابی و مقصود وی از آرمان‌شهر موردنظر را به‌خوبی تبیین ساخت.یافته‌ها: یافته‌های مقاله نشان می‌دهد عبدالوهاب حسین پس‌ازآنکه با کلام و سخن تاثیرگذار کوشید وضعیت نامطلوب بحرین را نشان دهد، به ترسیم آرمان‌شهر مطلوب خود پرداخت. وی با توجه به جمعیت اکثریت شیعه در بحرین، حکومت مطلوب آرمان‌شهر خود را تشکیل حکومت اسلامی دانست. این بدین معنی نبود که وی به خواسته مردم دیگر مذاهب و ادیان بی‌توجه بوده است. او در روند پیکار سیاسی با حکومت آل‌خلیفه در طول جنبش 14 فوریه بحرین بیان داشت که ساختار سیاسی و ماهیت آرمان‌شهر آتی مردم، منوط به انتخاب و رای آنان است، لذا او نیز پیرو خواسته اکثریت مردم خواهد بود.نتیجه‌گیری: کنش انقلابی عبدالوهاب حسین در جنبش 14 فوریه توانست مردم را از خاندان آل خلیفه مایوس ساخته و آنان را به‌سوی ساختن آرمان‌شهر آرمانی خویش رهنمون سازد. اقدام عبدالوهاب حسین در بسیج مردمی جهت حرکت به‌سوی تغییر نظامی اقدامی موفقیت‌آمیز بود اما اختلاف در شیوه پیشبرد این رهیافت توسط دیگر رهبران مردمی بحرین موجب فرسایشی شدن آن تا به امروز گردید.

An Analysis of the Revolutionary Action of Abdul Wahab Hussein, the Pioneer of the February 14 movement in Bahrain, Based on Pierre Ansar`s Theory

Objective: The main purpose of this article is to analyze the revolutionary action of one of the most important, but lesserknown, leaders of the February 14 movement in Bahrain, Abdul Wahab Hussein. According to many Bahraini politicians, Abdul Wahab Hussein was the initiator of the movement. He was always banned by the Arab and international media. He has envisioned a special utopia for the people of Bahrain. Therefore, the subobjective of this article is to draw the ideal city he meant.Method: The method used in this study is general hermeneutics based on PierreAnsar’s theory. In this method, the background, time, written works and words of Abdul Wahab Hussein are studied in order to explain the revolutionary action and its purpose of the desired utopia.Results: The results of this article show that Abdul Wahab Hussein, after trying to show the unfavorable situation of Bahrain with his influential words, drew his ideal utopia. Considering the majority of the Shiite population in Bahrain, he considered the ideal government of the utopia to be the formation of an Islamic government. It does not mean that he was indifferent to the wishes of other peoples and religions. During the political struggle with the AlKhalifa government during the February 14 movement in Bahrain, he said that the political structure and nature of the people’s future utopia depended on their choice and vote, so he would follow the wishes of the majority of the people.Conclusion:Abdul Wahab Hussein’s revolutionary action in the February 14 movement was able to discourage the people from the AlKhalifa family and lead them to build their ideal city. Abdul Wahab Hussein’s move to mobilize the people to move toward military change was a success, but differences over how other Bahraini popular leaders have promoted it have eroded it to this day.