تاثیر سرمایه ‌در ‌گردش بر سرمایه‎گذاری بلندمدت بنگاه‌ها: شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران

بررسی اثر تامین مالی داخلی بر سرمایه‏گذاری در دارایی‌های ثابت و روش‏های حفظ روند سرمایه‏گذاری بلندمدت برای بنگاه‌ها باتوجه‌به هزینه‌بربودن تغییر در روند سرمایه‌گذاری بلندمدت بنگاه‌ها و نیز دشواربودن تامین مالی بیرونی، از اهمیت زیادی برخوردار است. این مقاله اثر سرمایه ‌در‌گردش را بر سرمایه‏گذاری ثابت بنگاه‏های بورسی ایران، شامل بنگاه‎‌های دارای محدودیت مالی و بنگاه‎‌های بدون محدودیت مالی بررسی کرده ‌است. انتظار می‌رود محدودیت مالی موجب کاهش روند سرمایه‌گذاری ثابت بنگاه‌ها شود. از سوی دیگر، به دلیل هزینه‌بربودن تغییر روند سرمایه‏گذاری بلندمدت، بنگاه‏ها به ثابت نگه‌داشتن روند سرمایه‌گذاری ثابت خود تمایل دارند و در این راستا سرمایه‌‌در‌گردش به دلیل قدرت نقدشوندگی بالای خود، نقش مهمی در حفظ روند سرمایه‌گذاری بلندمدت این‌چنین بنگاه‌ها دارد. نتایج نشان می‌دهد که طبق هریک از چهار معیار نشان‌دهندۀ محدودیت مالی (کاپلان و زینگالس، bnpo، پوشش بهره و سود تقسیمی)، درصورت عدم کنترل تغییر در سرمایه‌‌در‌گردش در رگرسیون، اثر محدودیت مالی بر سرمایه‌گذاری بلندمدت بنگاه‌ها کم برآورد می‌شود. با افزودن متغیر سرمایه ‌در ‌گردش به رگرسیون نه‌تنها این موضوع حل می‌شود، بلکه نقش سرمایه‌در‌گردش در حفظ روند سرمایه‌گذاری بلندمدت بنگاه‌ها نیز آشکار می‌شود. برای دو معیار کاپلان و زینگالس و سود تقسیمی، اندازۀ اثر سرمایه‌در‌گردش و جریان نقدی بنگاه بر سرمایه‌گذاری بلندمدت برای بنگاه‌هایی که محدودیت مالی شدیدتری دارند، بزرگ‌تر و معنا‌دارتر است؛ اما برای دو معیار دیگر، نتایج در تضاد با دو معیار قبل است.

the effect of working capital on investment: evidence from the tehran stock exchange

given the substantial adjustment costs of altering long-term investment trajectories and the difficulties in securing external financing, internal financing plays a crucial role in sustaining fixed-asset investments, especially for financially constrained firms. this study investigates the influence of working capital on fixed investment patterns among iranian listed firms, distinguishing between financially constrained and unconstrained entities. we hypothesize that financial constraints suppress long-term investment due to firms' preference for stable capital allocation amid costly external financing barriers, with working capital serving as a liquidity buffer to mitigate such constraints and maintain investment continuity. empirical findings demonstrate that excluding working capital fluctuations from regression models underestimates the adverse impact of financial constraints on long-term investment. incorporating this variable not only corrects the underestimation but also highlights working capital’s stabilizing role in investment trends. for the kaplan-zingales and dividend payout metrics, the marginal effects of working capital and cash flow on investment are more pronounced for severely constrained firms, consistent with theoretical expectations. however, divergent results for the bnpo and interest coverage ratios suggest context-dependent interactions between financial constraints and liquidity management. these findings underscore the importance of integrating working capital dynamics into investment behavior analyses, particularly in settings with underdeveloped external financing mechanisms.