بررسی رابطۀ بین مالی‌سازی و استفادۀ بلندمدت از بدهی‌های کوتاه‌مدت

هدف این مطالعه بررسی رابطۀ بین مالی‌سازی و عدم تطابق سررسید تامین مالی در پرتو مشکلات بدهی حاکم بر شرکت‌های ایرانی، با دیدگاه ارائۀ ایده‌هایی برای مدیران و سیاست‌گذاران است. نمونۀ آماری پژوهش شامل 143 شرکت فعال در بورس اوراق بهادار تهران در بازۀ زمانی ده ساله 1392 تا 1401 است. به‌منظور سنجش مدل پژوهش و آزمون فرضیه‌ها از روش رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان می‌دهد که برخلاف ادبیات پژوهش، بین مالی‌سازی و استفادۀ بلندمدت از بدهی‌های کوتاه‌مدت رابطۀ معناداری وجود ندارد. با تفکیک شرکت‌ها به بزرگ و کوچک، نتایج جدیدی به دست آمد. در شرکت‌های بزرگ (برخلاف شرکت‌های کوچک) مالی‌سازی تاثیر مثبتی بر استفادۀ بلندمدت از بدهی‌های کوتاه‌مدت دارد؛ علاوه‌‌براین، محدودیت مالی عاملی تاثیرگذار برای استفاده از بدهی‌های کوتاه‌مدت نیست و نمی‌تواند انگیزه‌ای برای افزایش تمایل شرکت‌ها برای استفادۀ بلندمدت از بدهی‌های کوتاه‌مدت شود. مالی‌سازی منجر به کاهش میزان سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مولد می‌شود و شرکت‌هایی که تمایل بیشتری به مالی‌سازی دارند کمتر از تامین مالی داخلی استفاده می‌کنند؛ درحالی‌که مطالعات قبلی دربارۀ عدم تطابق سررسید بر عواملی مانند مقررات خارجی، محیط اقتصاد کلان و حاکمیت شرکتی داخلی تاکید کرده‌اند، در این پژوهش با ارائۀ شواهد تجربی در سطح شرکت و بررسی مکانیسم‌های اساسی که ازطریق آن مالی‌سازی بر استفادۀ بلندمدت از بدهی‌های کوتاه‌مدت تاثیر می‌گذارد، شکاف مطالعات اختلاف بین بدهی شرکت و افق سرمایه‌گذاری روشن می‌شود.

investigating the relationship between financialization and long-term use of short-term debt

the purpose of this study is to investigate the relationship between financialization and financing maturity mismatch concerning the debt issuesfaced by iranian firms, aiming to provide insights for managers and policymakers. the statistical sample consists of 143 active firms listed onthe tehran stock exchange over a ten-year period, from 2013 to 2022. the regression method was employed to estimate the models and testthe research hypotheses. the findings indicate no significant relationship between financialization and the long-term use of short-term debt.however, distinct results emerged when firms were categorized into large and small entities. in large firms, financialization appears topositively affect the long-term use of short-term debt, in contrast to smaller firms. additionally, financial constraints do not significantlyinfluence the propensity of firms to utilize short-term debt and do not incentivize increased willingness among these firms to rely on shorttermfinancing in the long term. furthermore, financialization leads to a decrease in investment in productive assets, with firms that are moreinclined toward financialization utilizing less internal financing. while previous studies on maturity mismatch have highlighted factors suchas external regulations, the macroeconomic environment, and internal corporate governance, this study addresses a gap in the researchconcerning the discrepancy between corporate debt and investment horizons. it provides empirical evidence at the firm level and investigatesthe underlying mechanisms through which financialization influences the long-term use of short-term debt.