مقایسه جایگاه احزاب در نظام اسلامی و سکولار در فرایند قدرت‌یابی

قدرت از غایات بنیادین احزاب سیاسی است و تفکیک قدرت از احزاب غیر‎ممکن به نظر می‎رسد؛ بااین‎حال جایگاه تحزب در فرایند قدرت‎یابی بین نظام اسلامی و نظام سکولار تفاوت اساسی دارد. به‎همین‎جهت پژوهش حاضر در‎صدد است با روش مقایسه‎ای به مقایسه جایگاه تحزب در نظام اسلامی و سکولار پرداخته، وجوه اشتراک و افتراق آن دو را در ساختار، اهداف و فرایند رقابت تحلیل نماید. یافته‎های پژوهش حاکی از آن است که اگرچه توجه به احزاب، تاکید بر ایدئولوژی مشترک، اعمال و اجرای قدرت ازجمله وجوه مشترک آن‎هاست، اما قدرت احزاب در نظام اسلامی بر‎خلاف نظام سکولار، ارزش ذاتی ندارد؛ لذا در فرایند قدرت‎یابی و رقابت به هر روشی متمسک نمی‎شوند و غایات عبودیت، رشد انسانی و مصالح عمومی، منافع حزبی را کنار می‎نهد. اگر دموکراسی، مقوم احزاب سکولار است، در‎عین‎حال مردم‎سالاری دینی و نظام ولایت‎ فقیه بر استحکام حزب در نظام اسلامی می‎افزاید و حزب زیر چتر ولایت فقیه معنا می‎یابد.

comparing the position of partisanship in the islamic and secular systems in the process of gaining power

power is one of the fundamental goals of political parties, and it seems impossible to separate power from parties; however, the position of partisanship in the process of gaining power between the islamic and secular systems is fundamentally different. for this reason, the present study aims to compare the position of partisanship in the islamic and secular systems using a comparative method, and analyze the similarities and differences between the two in terms of structure, goals, and the process of competition. the findings of the study indicate that although attention to parties, emphasis on a common ideology, and the exercise and implementation of power are among their common aspects, the power of parties in the islamic system, unlike the secular system, has no intrinsic value; therefore, in the process of gaining power and competition, they do not adhere to any method, and the goals of servitude, human development, and public interests set aside party interests. if democracy is the foundation of secular parties, at the same time, religious democracy and the system of guardianship of the jurist increase the strength of the party in the islamic system, and the party finds meaning under the umbrella of guardianship of the jurist.