رابطه خودکارآمدی عمومی و سبک های دلبستگی با تصویربدنی دانش آموزان دختر

مقدمه: تصویر بدن سازه ای چندبعدی است که مطالعات علمی فزاینده ای را در طی چند دهه ی اخیر به خود اختصاص داده است. پژوهش های متعددی به بررسی رابطه تصویر بدن با کنش های روانیاجتماعی و بالعکس پرداخته اند. این پژوهش نیز با هدف تعیین رابطه خودکارآمدی و سبک های دلبستگی با تصویربدنی دانش آموزان دختر انجام شد.روش کار: مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفیهمبستگی بود. برای دستیابی به هدف از بین تمامی دانش آموزان دختر(373 دانش آموز) سال اول دوره متوسطه دوم هنرستان های دولتی شهر قزوین، که در سال تحصیلی 96-95 مشغول به تحصیل بودند؛ 181 نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. سپس مقیاس دلبستگی راس، پرسشنامه های خودکارآمدی عمومی و خودتوصیفی بدنی در مورد هر یک از آزمودنی ها اجرا شد. در پایان داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره به وسیله نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: یافته های به دست آمده از تحلیل داده ها نشان داد بین خودکارآمدی با تصویربدنی رابطه معناداری وجود دارد(0/01>p). بدین معنا که هرچه خودکارآمدی دانش آموزان بیشتر باشد تصویربدنی مثبت تری از خود دارند. از بین انواع سبک دلبستگی(ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) دانش آموزان دارای سبک دلبستگی ایمن، تصویر بدنی بهتری از خود دارند (0/01>p) و دانش آموزانی که سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا دارند تصویر بدنی خوبی برخوردار نیستند. همچنین از میان متغیرهای پیش بین خودکارآمدی، و سبک دلبستگی ایمن، اجتنابی قادر به پیش بینی تصویربدنی دانش آموزان دختر می باشد (0/01>p) نتیجه گیری: به طور کلی نتایج نشان داد بین خودکارآمدی عمومی و سبک های دلبستگی با تصویربدنی رابطه معناداری وجود دارد. با توجه به نتایج پیشنهاد می شود در ارتباط با اصول و مفاهیم مورد تاکید در افزایش خودکارآمدی، نحوه استفاده از ابزارهای علمی و کاربردی ارتقای فرآیندها، برنامه های آموزشی تخصصی برای دانش آموزان، والدین و معلمان برنامه های آموزشی در نظر گرفته شود.