مقایسه اثربخشی خانواده درمانی ساختاری و درمان تحلیل رفتار متقابل بر تحمل پریشانی در زوجین دارای نارضایتی زناشویی

مقدمه: حفظ کیان خانواده امری است که در جوامع گوناگون به آن اهمیت زیادی داده می شود. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه اثربخشی خانواده درمانی ساختاری و درمان تحلیل رفتار متقابل بر تحمل پریشانی در زوجین دارای نارضایتی زناشویی بود.روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه زوجین دارای نارضایتی زناشویی شهرستان شیراز در تابستان و پاییز سال 1402 بودند. سپس تعداد 150 زوج دارای نارضایتی زناشویی(بر اساس نقطه برش 104 و کمتر در پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ) معرفی شدند که از بین 150 زوج مورد بررسی تعداد 60 زوج واجد شرایط به صورت تصادفی ساده در سه گروه شامل گروه آزمایشی خانواده درمانی ساختاری(20 زوج)، درمان تحلیل رفتار متقابل (20 زوج) و گروه کنترل (20 زوج) قرار گرفتند. سپس گروه‌ آزمایش اول تحت 10 جلسه 90 دقیقه ای خانواده درمانی ساختاری و گروه آزمایش دوم تحت 10 جلسه 90 دقیقه ای درمان تحلیل رفتار متقابل قرار گرفتند. از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ(emsq) فاورز و السون(1989) و مقیاس تحمل پریشانی(dts) سیمونز و گاهر (2005) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. ‌برای تحلیل داده ها از به‌دست‌آمده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر با نرم افزار spss استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور در مرحله پس‌آزمون و پیگیری اثربخشی معناداری بر تحمل پریشانی داشته است (0.05>p). نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که خانواده درمانی ساختاری اثربخشی بیشتری نسبت به درمان تحلیل رفتار متقابل بر افزایش تحمل پریشانی دارد (0.05>p).نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می‏توان گفت که خانواده درمانی ساختاری و درمان تحلیل رفتار متقابل می‏توانند به عنوان شیوه های درمانی مناسب برای افزایش تحمل پریشانی در زوجین دارای نارضایتی زناشویی در مراکز مشاوره خانواده به کار برده شوند و تقدم استفاده در افزایش تحمل پریشانی زوجین با خانواده درمانی ساختاری است. 

comparison of the effectiveness of structural family therapy and transactional analysis therapy on distress tolerance in couples with marital dissatisfaction

introduction: the purpose of this study was to comparison of the effectiveness of structural family therapy and transactional analysis therapy on distress tolerance in couples with marital dissatisfaction. methods: this semi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group and follow-up 2 month. the statistical population was all the couples with marital dissatisfaction of in shiraz city in summer and autumn year 2023. then, 150 couples with marital dissatisfaction (based on the cut-off point of 104 or less in the enrich marital satisfaction questionnaire) were introduced, and among the 150 couples examined, 60 couples were eligible by simple randomization in three groups, including the structural family therapy experimental group (20 couples), transactional analysis therapy experimental group (20 couples) and control group (20 couples) were included. then, experimental groups underwent structural family therapy (10 sessions 90 minutes) and transactional analysis therapy (10 sessions 90 minutes). to collect data enrich marital satisfaction questionnaire (emsq) of fowers & olson (1989) and distress tolerance scale (dts) of simons and gaher (2005). analysis of variance with repeated measures with spss software version 28 was used for data analysis.results: the results showed that both interventions had a significant effect on distress tolerance (p<0.05). in addition, the results of bonferroni post hoc test showed that structural family therapy is more effective than transactional analysis therapy on distress tolerance (p<0.05). conclusion: based on the results of the present study, it can be said that structural family therapy and transactional analysis therapy can be used as a treatment method to on distress tolerance in couples with marital dissatisfaction and priority of use in in increase distress tolerance is with structural family therapy.