نقش معماری اقامتگاه های بوم گردی در رضایتمندی و وفاداری گردشگران (نمونه موردی: استان خراسان شمالی)

بومگردی یا اکوتوریسم بر پایداری، حفاظت و رفا ه جوامع محلی تاکید دارد.اقامتگاه‌های بوم‌گردی به عنوان یکی از اجزای اصلی اکوتوریسم، نقش مهمی در دستیابی به اهداف آن ایفا می‌کنند. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی نقش معماری اقامتگاه‌های بومگردی در رضایت بوم‌گردان و وفاداری آنها در استان خراسان شمالی است. پژوهش حاضر از راهبرد پیمایشی و همسبتگی استفاده کرده است. جامعه مورد مطالعه، شامل بوم‌گردان خراسان شمالی بوده و نمونه 128 نفر بوده است. یافته‌ها نشان داد که مقادیر میانه در همه متغیرها، به طور معناداری از میانه موردانتظار پایین‌تر بوده که نشان‌دهنده شکاف بین تجربه بومگردان از اقامتگاه‌ها و انتظارات آنهاست. همه ویژگی‌ها و عناصر معمارانه اقامتگاه به جز یک مورد، با متغیرهای رضایت، تمایل به بازگشت دوباره و تمایل به توصیه اقامتگاه به دیگران، رابطه مستقیم معنادار داشتند. میانگین نمره برخی متغیرها در زنان به طور معناداری کمتر از مردان بود. میانگین نمرات بسیاری از متغیرها در بین سطوح مختلف تحصیلات و سطوح مختلف نوع سفر، تفاوت معناداری نشان داد.این پژوهش با شناسایی دقیق رابطه بین عوامل معماری و رضایت گردشگران، به توسعه نظریه های موجود درباره تاثیر محیط کالبدی در صنعت گردشگری کمک کرده و شواهدی ملموس برای اهمیت معماری به عنوان یک عامل کلیدی در ایجاد تجربه های مثبت برای بوم گردان ارائه می کند. همچنین، یافته های این پژوهش می تواند به معماران، طراحان و مدیران اقامتگا ه های بوم گردی کمک کند تا طراحی هایی منطبق با نیازها و انتظارات گردشگران ارائه دهند که نه تنها تجربه بهتری برای آنها فراهم می کند، بلکه به بهبود پایداری و رشد صنعت بومگردی نیز کمک می نماید.

the influence of architectural features of ecolodge on ecotourists’ satisfaction and destination loyalty (case study: north khorasan province, iran)

ecotourism emphasizes sustainability, protection, and the well-being of local communities. as a key component of ecotourism, ecolodges play a crucial role in achieving these objectives. this research aims to investigate the impact of the architecture of ecolodges on tourists' satisfaction and loyalty in north khorasan province, iran. this studyexamines a population of ecotourists in north khorasan province,with a sample size of 128, employing a survey and correlation strategy with a quantitative approach. the findings reveal that approximatelyhalf of the respondents were between 15 and 30 years old, while lessthan one-fifth were over 45, indicating lower acceptance among olderindividuals. nearly half of the respondents were women. a significantproportion of respondents held bachelor's degrees or higher,suggesting greater engagement among the educated demographic.additionally, a substantial percentage of respondents had previouslyused the accommodation, demonstrating high loyalty and supportamong tourists. the results indicate that the median values for allvariables were significantly lower than the expected median,highlighting a gap between tourists' experiences and theirexpectations. furthermore, all architectural elements and features ofthe accommodations, except for the smell, showed a significantpositive relationship with satisfaction, desire to return, and desire torecommend the accommodations to others. women reportedsignificantly lower average scores for some variables compared tomen. moreover, the average scores varied significantly acrossdifferent education levels and travel types.