آموزش فلسفه در مدارس ابتدایی و تاثیر آن بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی

یکی از دغدغه‌های مهم فلاسفه در قرون اخیر، کاربرد فلسفه در زندگی و برقراری رابطه بین آن و جامعه بشری است. در همین راستا با توجه به تاثیر ماندگار آموزش فلسفه بر پرورش قدرت استدلال و قضاوت کودکان، توانایی آن‌ها در مواجهه با مسائل، توسعۀ تعاملات سازنده، پرورش فضائل اخلاقی، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش حساس آموزش فلسفه بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مدارس ابتدایی اجرا شد. روش مورد استفاده در این پژوهش کمی و رویکرد آن نیمه‌آزمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه‌ دانش‌آموزان پایه ششم ابتدایی مدارس دوره اول ابتدایی دولتی پسرانه شهرستان مهاباد در سال تحصیلی 1399 1398 بودند. حجم نمونه 50 نفری به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. سپس نمونه‌ها ﺑﻪﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﻲ‬ در دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﻨﺘﺮل قرار گرفتند. برای اندازه‌گیری خلاقیت از آزمون سنجش خلاقیت تورنس (فرم b)، و جهت بررسی پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان از میانگین (معدل) آخر سال تحصیلی نمرات دروس (ریاضی، علوم، فارسی، مطالعات اجتماعی) استفاده شد. در ادامه داده‌های پژوهش با استفاده از نرم‌افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس تک‌متغیره نشان داد که، آموزش فلسفه توانسته است منجر به ایجاد تفاوت معنادار میانگین نمرات متغیرهای پیشرفت تحصیلی و خلاقیت و نیز ایجاد تفاوت معنادار میانگین نمرات سطوح متغیر خلاقیت (سیالی، بسط، ابتکار و انعطاف‌پذیری) در مرحله پس‌آزمون در سطح خطای 0.05 گردد. طبق نتایج این پژوهش آموزش فلسفه به کودکان می‌تواند بر پرورش تفکر خلاق و به موازات آن پیشرفت و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان تاثیر سازنده بگذارد.

teaching philosophy in primary schools and its effect on creativity and academic achievement

background and objectives: one of the important concerns of philosophers in recent centuries is the application of philosophy in life and establishing a relationship between it and human society. in this regard, considering the lasting effect of philosophy education on the development of children's reasoning and judgment, their ability to face problems, the development of constructive interactions, and the development of moral virtues, the present study aims to investigate the critical role of philosophy education on the creativity and academic progress of students. elementary schools were implemented. methods: the method used in this research was quantitative and its approach was semi experimental. the statistical population of this research was all the students of the 6th grade of primary schools of the first period of government primary schools for boys in mahabad city. the sample size of 50 people was selected using available sampling method. then the samples were randomly divided into two experimental and control groups. to measure creativity, torrance's creativity assessment test (form b) was used, and to check the academic progress of students, the average of the grades of subjects (mathematics, science, farsi, social studies) at the end of the academic year was used. findings: the results of the univariate covariance analysis test showed that philosophy education has been able to lead to a significant difference in the mean scores of the variables of academic achievement and creativity and also to create a significant difference in the mean scores of the variable levels of creativity (fluidity, extension, innovation and flexibility) in the stage the post test should be done at the error level of 0.05. conclusion: according to the results of this research, teaching philosophy to children can have a constructive effect on the development of creative thinking and, in parallel, the progress and improvement of students' academic performance.