نقش پداگوژی سازنده گرا در آموزش محتوای دروس مکان محور (مطالعه موردی: دانشجویان رشته جغرافیا)

توجه به ساختار فضایی-مکانی همراه با سازمان فضایی آموزش سازنده گرا شیوه ای است که هم پداگوژی سازندگرا را مطلوبیت بخشیده و هم محیط آموزشی را فعال و پویا می نماید. این پژوهش با روش تحقیق توصیفی- تبیینی با ماهیت کاربردی به بررسی رویکرد سازنده گرای آموزش واحدهای درسی مکان محور جغرافیا پرداخته است. جامعه آماری پژوهش دانشجویان رشته جغرافیا سال سوم و چهارم دانشگاه های زنجان( دولتی و فرهنگیان) با حجم نمونه 100مورد بوده است. شاخص های مورد استفاده در تبیین رویکرد سازنده گرا برگرفته از نظریه پنج ارزشی لبو با هشت شاخص اصلی بوده که با لحاظ تنوع مکانی- فضایی کلاس ماهیت یافته است. روش گردآوری داده ها با استفاده از پرسش نامه و تجزیه وتحلیل داده ها در غالب آزمون های توصیفی(میانگین، انحراف معیار و واریانس) و آمار استنباطی مبتنی بر آزمونt نمونه های زوجی (وابسته یا همبسته)، رگرسیون چند متغیره خطی، مدل اثر مستقیم ساختاری و نمودار میانگین روندی(با ضریب تعیین) می باشد. نتایج مطالعه نشان می دهد بکارگیری رویکرد سازنده گرایانه در مقایسه با قبل از بکارگیری آن، دارای اختلاف میانگین معنادار (با مقدار 0/ )گرایش به مطلوبیت می باشد. همچنین شاخص های جمع گرایی و مشارکت بیشترین تاثیر را در رویکرد سازنده گرایی دروس مکان محور داشته اند. رویکرد سازنده گرا دروس مکان محور جغرافیا در فضای کلاسی مبتنی بر ابزار کارگاهی(کارگاه جغرافیا)فضای باز(میدانی) و مکان ترکیبی بیشترین اثر گذاری را بر رویکرد آموزش سازنده گرایی واحدهای درسی مزبور دارند.

the role of constructivist pedagogy in teaching the content of place-based courses (case study: geography students)

background and objectives: paying attention to the spatial-spatialstructure along with the spatial organization of constructivist education is a method that both favors constructivist pedagogy and makes the educational environment active and dynamic. the purpose of this research is to investigate the effect of pedagogy on the content of geography education. methods: the descriptive-explanatory research method is applied in nature. the statistical population of the research was all thirdandfourth-year geography students of zanjan universities (governmentand cultural) with a volume of 100 cases. the indicators used to explainthe constructivist approach are derived from lebow's five-value theorywith eight main indicators, which are characterized by the spatial-spatialdiversity of the class. the method of data collection using questionnairesand data analysis mainly descriptive tests (mean, standard deviation andvariance) and inferential statistics based on paired samples t-test(dependent or correlated), multivariate linear regression, structural directeffect model and trend average graph. with a coefficient of determination).findings: the study shows that the use of the constructivist approachcompared to before its use has a significant average difference (with avalue of 0. ) in favorability. also, indicators of collectivism andparticipation have had the greatest impact on the constructivist approachof place-based courses. conclusion: the constructivist approach of placebasedgeography courses in the classroom based on workshop tools(geography workshop), open space (field) and combined space have thegreatest effect on the constructivist teaching approach of theaforementioned subjects.