طراحی الگوی مطلوب برنامۀ درسی دانشگاهی افغانستان

هدف از این مطالعه طراحی الگوی مطلوب برنامۀ درسی دانشگاهی افغانستان بود. تاکنون هیچ تحقیقی در مورد طراحی الگوی برنامۀ درسی دانشگاهی کشور افغانستان انجام ‌نشده است. حال آنکه هر کشوری مطابق با نیازمندی‌ها و شرایط خود به طراحی برنامۀ درسی ویژه‌ای نیاز دارد. بنابراین در پژوهش حاضر تلاش بر آن شد که خلا موجود در برنامه درسی دانشگاهی کشور افغانستان تا حدودی رفع گردد. این مطالعه با استفاده از روش تحلیل مضمون استقرایی و ابزار مصاحبۀ نیمه‌ساختار‌یافته انجام شد. مشارکت­کنندگان در پژوهش، متخصصان برنامۀ درسی و اعضای هیئت‌علمی دانشگاه‌های افغانستان بودند که به روش گلوله برفی انتخاب شدند و انجام مصاحبه با 15 نفر از آنان به اشباع نظری رسید. گفتنی است شرط انتخاب اعضای هیئت علمی، 5 سال فعالیت در بخش برنامه‌ریزی درسی دانشگاهی بود. مصاحبه‌ها ابتدا به صورت صوتی ثبت و سپس توسط پژوهشگر به شکل متن تنظیم شد. در مرحله اول تحلیل مضمون، 230 کد باز حاصل شد و در مرحله ی دوم تعداد کد ها به 61 کد تقلیل یافت. در نهایت 8 کد نظری حاصل شد که در نتیجه آن الگوی مطلوب برنامۀ درسی دانشگاهی کشور افغانستان با  ابعاد مختلف، به این ترتیب به دست آمد: نقاط‌ قوت برنامۀ درسی دانشگاهی  موجود، نقاط  ضعف  برنامۀ درسی دانشگاهی موجود، عناصر برنامۀ درسی دانشگاهی مطلوب، ویژگی‌های عناصر برنامه‌ریزی درسی دانشگاهی مطلوب، موجودیت تمام جوانب ذینفع در نهاد‌ مشترک تصمیم‌گیری، رعایت تمامی مراحل طراحی برنامه‌ریزی درسی دانشگاهی، رعایت ارزش‌های دینی-ملی و ارزش‌های جهانی به شرط مغایر نبودن با ارزش‌های دینی و ملی کشور، استفاده از  فناوری‌های موردنیاز در مطابقت با امکانات و سطح دانش  استادان و  دانشجویان، عوامل اثربخش داخلی و خارجی بر طراحی برنامۀ درسی دانشگاهی مطلوب کشور. ابعاد مذکور چارچوب الگوی مطلوب برنامۀ درسی دانشگاهی افغانستان را تشکیل می‌دهند.

designing a model for the afghan university curriculum

the aim of this study is to investigate how the hidden curriculum influences the development of clinical empathy among internal medicine residents in iranian medical universities. this qualitative study employed a grounded theory approach. data were collected through semi-structured interviews, and purposeful criterion sampling was used until theoretical saturation was achieved. accordingly, 22 internal medicine residents from medical universities in tehran were interviewed. the data were analyzed using open, axial, and selective coding, resulting in 13 main categories. these categories were organized within a paradigmatic model, including causal conditions (basic skills, teaching, supervision, and evaluation), the central phenomenon (empathetic abilities in care), strategies for fostering empathetic communication (material and emotional support), contextual factors (work environment in hospitals and clinics, job satisfaction, and the role of clinical supervisors), intervening conditions (personal and psychological characteristics, lifestyle), and outcomes (individual and institutional).