بررسی رابطه اخلاق و سیاست در حکومت معاویه (60-41 ق.) با نگاهی به نظریه مالک بن نبی

زمینه و هدف: قرآن کریم بر موضوع اخلاق تاکید بسیار داشته است و مساله توجه به اخلاق در تصمیم‌گیری‌های سیاسی موضوعی بسیار مهم در حکمرانی سیاسی اسلام است، به گونه‌ای که هدف نهایی در سیاست و حکمرانی کسب سعادت امت اسلامی می‌باشد، نه دستیابی به سلطه و قدرت. در آغاز دوره حکومت امویان قبضه قدرت برای تامین منافع شخصی و قبیله‌ای هدف اقدامات حکمرانان گردید و عملکرد معاویه مبتنی بر عدم رابطه دوسویه سیاست و اخلاق، الگوی خلفای بعد از وی گردید، بدین‌صورت سیاستگذاری امویان به رهبری معاویه تفکیک میان دو مقوله سیاست و اخلاق بود. مساله پژوهش حاضر بررسی عملکرد معاویه در رابطه با انفکاک اخلاق و سیاست و تحلیل مصادیق نقض اخلاقیات در سیاست‌گذاری‌های وی به عنوان بنیانگذار حکومت امویان در تاریخ اسلام است. در این راستا نگاهی به نظریه مالک بن نبی در اخلاق سیاسی عصر اموی خواهد داشت تا روشن شود از نظر اندیشه سیاسی اقدامات معاویه در حوزه عمل و نظر چگونه حکمرانی اسلامی را به زوال کشاند و توانست اخلاق سیاسی را در حاکمیت اسلامی به قهقرا برد.روش: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری، توصیفی و تحلیلی است و داده های آن از طریق گردآوری فیش‌های تحقیقاتی از منابع کتابخانه‌ای فراهم آورده ‌شده است.ملاحظات اخلاقی: در تمامی فرآیند پژوهش، اصول صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافته‌ها: در دوره بنی‌امیه به ویژه دوره حکومت معاویه به دلیل اولویت قدرت نسبت به سعادت رابطه‌ای سازنده میان اخلاق و سیاست برقرار نشد، بلکه برای پیمودن راه کسب قدرت، شیوه‌های مخالف رهیافت اخلاق و سیاست اتخاذ گردید.نتیجه‌گیری: معاویه و به طور کلی حکومت امویان در عرصه تمدن اسلامی با به کارگیری روش‌هایی چون ایجاد رعب و وحشت، مسمومیت‌سازی و ترور، دروغ‌پردازی، جعل حدیث و فعالیت‌های فرهنگی و بازتولید اندیشه‌های جاهلی و... باعث شدند رابطه منفی و ناسازگار میان اخلاق و سیاست در حوزه حکمرانی صورت گیرد.

examining the relationship between ethics and politics in the government of muawiyah (41-60 ah) with a look at the theory of malik ben nabi

background and aim: the holy quran has emphasized a lot on ethics and the issue of paying attention to ethics in political decision-making is a very important issue in the political governance of islam. in such a way that the ultimate goal in politics and governance is to achieve the happiness of the islamic ummah, not to achieve domination and power. at the beginning of the umayyad rule, the grab of power to secure personal and tribalinterests became the goal of the rulers' actions and mu'awiya's actions based on the absence of a two-wayrelationship between politics and ethics became the model of the caliphs after him. in this way, umayyad politicsunder the leadership of mu'awiyah was a separation between the two categories of politics and ethics. the problemof the present research is to investigate the performance of muawiyah in relation to the separation of ethics andpolitics and to analyze the examples of violations of ethics in his policies as the founder of the umayyad governmentin the history of islam. in this regard, we will have a look at the theory of malik ben nabi in the political ethics ofthe umayyad era in order to clarify how muawiya's behavior in the field of action and opinion led to the decline ofislamic governance and was able to regress political ethics in islamic governance.methods: this research is a review, descriptive and analytical study and its data has been provided by collectingresearch slips from library sources.ethical considerations: the principles of honesty and trustworthiness have been observed in the entire researchprocess.results: during the umayyad dynasty period, especially the period of muawiya's rule, due to the priority of powerover happiness, a constructive relationship between ethics and politics was not established, rather, in order to gainpower, methods contrary to the approach of ethics and politics were adopted.conclusion: muawiya and the umayyad government in general in the field of islamic civilization by using antiethicalmethods such as creating terror, poisoning and terror, lying, falsifying hadith and cultural activities andreproduction of jahili ideas, caused a negative and inconsistent relationship between ethics and politics in the field ofgovernance.