تبیین نقش علّی تمایزیافتگی خود بر ثبات تعاملات زناشویی با میانجی‌گری ذهن‌آگاهی در رابطه عاطفی و حساسیت به طرد

زمینه و هدف: ثبات تعاملات زناشویی و مسائل مربوط به روابط میان زوج‌ها نقش مهمی در سلامت روان و پایداری روابط آن‌ها دارد. هدف مطالعه حاضر تعیین نقش واسطه‌ای ذهن‌آگاهی در رابطه زناشویی عاطفی و حساسیت به طرد در رابطه‌ی بین تمایزیافتگی با ثبات تعاملات زناشویی بود.روش: مطالعه حاضر به روش توصیفی همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل افراد متاهل شهر تهران بودند و با روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 867 نفر مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه پرسشنامه‌های ثبات تعاملات زناشویی (1991 م.)، ذهن‌آگاهی در رابطه زناشویی (mcrs) (2022 م.)، حساسیت به طرد (rsq) (1996 م.) و فرم کوتاه تمایزیافتگی (dsi-sh) (2011 م.) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از شاخص‌های توصیفی و برازش مدل با استفاده از نرم‌افزار spss 21 و amos 24 استفاده شد.ملاحظات اخلاقی: در پژوهش انجام‌شده اصول اخلاقی از جمله رازداری و محرمانگی اطلاعات حفظ شده است.یافته‌ها: تحلیل یافته‌ها نشان داد تمایزیافتگی و حساسیت به طرد با ثبات تعاملات زناشویی رابطه منفی دارد (به تربیب 0.24- و 0.26-)، در حالی که ذهن‌آگاهی در رابطه عاطفی با ثبات تعاملات زناشویی رابطه مثبت دارد (0.72، p<01.0). همچنین یافته‌ها نشان دادند که ذهن‌آگاهی در رابطه زناشویی و حساسیت به طرد در رابطه بین تمایزیافتگی و ثبات تعاملات زناشویی نقش میانجی دارد (p<01.0).نتیجه‌گیری: افراد با سطوح تمایزیافتگی بالاتر حساسیت کمتری نسبت به طرد درک‌شده دارند. این کاهش حساسیت به طردشدن، به نوبه خود به تعاملات زناشویی پایدارتر کمک می‌کند. رابطه منفی بین تمایزیافتگی و حساسیت به طرد، همراه با رابطه منفی بین حساسیت به طرد و ثبات زناشویی، نشان می‌دهد که تاثیر تمایزیافتگی بر ثبات زناشویی، حداقل تا حدی، از طریق حساسیت به طرد تبیین می‌شود.

explaining the causal role of differentiation of self on the marital interaction stability with the mediation of mindfulness in maritalrelationship and sensitivity to rejection

background and aim: background and aim: the stability of marital interactions and the dynamics of couples'relationships significantly influence mental health and the durability of their partnerships. this study aimed toinvestigate the mediating role of mindfulness in marital relationships and sensitivity to rejection in the associationbetween differentiation of self and the stability of marital interactions.methods: this study employed a descriptive-correlational design within the framework of structural equationmodeling. the statistical population consisted of married individuals residing in tehran, and a total of 867participants were selected through convenience sampling. the study utilized the marital interaction stabilityquestionnaire (1991), rejection sensitivity questionnaire (rsq) (1996), and differentiation of self-inventory–shortform (dsi-sh) (2011). data analysis was conducted using descriptive indicators and model fit assessments viaspss 21 and amos 24 software.ethical considerations: the study adhered to ethical principles, ensuring the confidentiality and anonymity ofparticipant information. furthermore, no potential harm or risk was posed to the participants during the researchprocess.results: findings showed that differentiation of self and sensitivity to rejection have a negative relationship with thestability of marital interactions (0.24 and -0.26 respectively). while mindfulness in the marital relationship has apositive relationship with the stability of marital interactions (0.72, p<0.01), also, the findings showed thatmindfulness in marital relationship and sensitivity to rejection play a mediating role in the relationship betweendifferentiation of self and stability of marital interactions (p<0.01).conclusion: individuals with higher levels of differentiation of self exhibit lower sensitivity to perceived rejection.this reduced sensitivity to rejection, in turn, contributes to more stable marital interactions. the negative relationshipbetween differentiation of self and sensitivity to rejection, along with the negative relationship between sensitivity torejection and marital stability, indicates that the effect of differentiation of self on marital stability is, at leastpartially, mediated through its influence on sensitivity to rejection.