تحلیل تناقض‌های درونی بهائیت در ادعای مطابقت با علم و عقل

این پژوهش با هدف تحلیل و ارزیابی انتقادی ادعای مطابقت آیین بهائیت با عقل و علم و سنجش انسجام درونی این ادعا با متون بنیادین همان آیین انجام شده است. این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر مطالعه کتابخانه‌ای متون اولیه بهائی (بیان، اقدس، ایقان، مفاوضات) و منابع دست اول به گردآوری و تحلیل داده‌ها پرداخته است. یافته‌های پژوهش حکایت از آن دارد که ادعای مذکور با ناسازگاری‌های اساسی چون رویکرد بازدارنده بنیان‌گذاران بهائیت نسبت به فراگیری دانش و طرد صریح عقل‌گرایی از سوی آنان، طرح احکام و باورهای ناسازگار با یافته‌های علوم تجربی ازجمله ادعای امکان کیمیاییِ تبدیل مس به طلا و انکار اعتبارِ منابع سه‌گانهٔ شناخت و معرفت -حس، عقل و نقل- توسط عبدالبهاء و جایگزینی آن با مفهوم «فیض قدس» مواجه است که امکان هرگونه گفتگوی عقلی و ارزیابی نقادانه را به‌ کلّی منتفی می‌سازد. ادعای مطابقت با علم و عقل در بهائیت نه‌تنها نوآوری نبوده، بلکه پیشینه آن به‌وضوح در متون اسلامی قابل‌ردیابی است و به دلیل تناقض‌های درونی آشکار و ردِّ صریح مبانی عقلانی و علمی توسط خود بنیان‌گذاران این آیین، فاقد هرگونه اصالت و انسجام درونی است، بلکه کارکردی تبلیغاتی-توجیهی داشته و در تقابل کامل با نظام مستحکم معرفت‌شناختی اسلام قرار می‌گیرد.

an analysis of the internal contradictions of the bahá'í faith in its claim of compatibility with science and reason

this research aims to analyze and critically evaluate the bahá'í faith's claim of compatibility with reason and science، and to examine the internal coherence of this claim in the light of the religion's own main texts. employing a descriptive-analytical method and relying on library-based research، the study examines primary bahá'í sources (the bayan، the aqdas، the iqan، the mufawadat) and other first-hand sources، the data has been collected and analyzed. the findings indicate that this claim is confronted with fundamental inconsistencies، including the restrictive attitude of the founders of the bahá'í faith toward the pursuit of knowledge and their explicit rejection of rationalism، the articulation of laws and beliefs incompatible with the findings of the empirical sciences-such as the claim regarding the possibility of alchemically transmuting copper into gold and the denial of the validity of the three traditional sources of knowledge and cognition-sense perception، reason، and transmitted authority (revelation)-by 'abdu'l-bahá، replacing them with the concept of holy effulgence (fayḍ-i quds). such positions effectively preclude any meaningful rational dialogue or critical evaluation. the claim of compatibility with science and reason in the bahá'í faith is not a genuine innovation; rather، its antecedence is clearly traceable in islamic texts. owing to its manifest internal contradictions and the explicit rejection of rational and scientific foundations by the founders of the faith themselves، this claim lacks authenticity and internal coherence، serving primarily a promotional and justificatory function، and stands in direct opposition to the robust epistemological framework of islam.