>
Fa   |   Ar   |   En
   "ماهیت استرشادی فطری" حیات اجتماعی در حکمت متعالیه  
   
نویسنده بهروزی لک غلامرضا
منبع سياست متعاليه - 1396 - دوره : 5 - شماره : 17 - صفحه:23 -44
چکیده    زندگی اجتماعی امری قدیمی و به تعبیر قرآنی، هم پای خلقت انسان اولیه در قالب امت واحده است. اما مساله ی اصلی این است که مبنا و دلیل زندگی اجتماعی چیست؟ نوشتار حاضر کوشیده است با بررسی نظریه های قدیمی و رایج مدنی بالطبع بودن آدمی در دیدگاه حکمای گذشته، به ارائه ی نظریه ی جدیدماهیت استرشادی فطری حیات اجتماعی آدمی بپردازد. روش مقاله ی حاضر طبق الگوی حکمت متعالیه بر روش ترکیبی عقلی بر اساس ملازمات عامه برهان انی و نقلی استوار است. تقریرهای حکمی (استدلالی) صرف، تحت تاثیر حکمت یونانی، مدنی بالطبع را صرفا بر اساس نظام نیازهای دنیوی بشر تفسیر کردهاند. آخرین مورد از این تقریرها، دیدگاه علامه طباطبایی است که در قالب بحث استخدام بالطبع مطرح شده است. آیت الله جوادی آملی نیز بدون بسط دیدگاه، از مدنی بالفطره سخن گفته است. بر اساس نظریه استرشادی بالفطره، اقتضای حکمت الهی تجهیز و آماده سازی بشری برای هدایت و رشد است و چنین غایتی به مثابه غایت فعل الهی در خلقت آدمی و زندگی اجتماعی وی نیز بازتاب دارد. چنین نگاهی علاوه بر آن که خود در نظریه ی اجتماعی، جدید و مهم است، استلزامات ارزش مندی نیز در چگونگی تنظیم زندگی اجتماعی و سیاسی انسان ها دارد.
کلیدواژه حکمت متعالیه، ماهیت زندگی اجتماعی، مدنی بالطبع، مدنی بالفطره، استرشادی بالفطره
آدرس دانشگاه باقرالعلوم(ع), ایران
پست الکترونیکی rezbeh@chmail.ir
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved