ارایه مدلی برای تحلیل ریسک اتحادهای راهبردی و فناورانه

اتحادهای فناورانه، راه حل هوشمندانه ای برای دستیابی به اهداف راهبردی کی بنگاه در دنیای در حال تغ ییر کنونی است.با وجود روند رو به افزایش این نوع همکار یها، نرخ شکست در آن ها همچنان بالاست. ماهیت همکاری درو نسازمانیدر اتحادها، دلیل بالا بودن ریسک در آ نها م یباشد. بیشتر روش ها و مدل های تحلیلی، منابع ریسک در طول فرآیند اتحادرا بصورت ایستا و در دو نوع نسبی و کارکردی در نظر می گیرند. در پژوهش حاضر، با انجام مطالعات کتابخانه ای، منابعریسک در مراحل فرآیند اتحاد راهبردی شناسایی شدند. به دلیل متفاوت بودن ضریب اهمیت هر کی از عوامل ریسکدر اتحادهای مختلف، میزان اهمیت و همچنین درجه تاثیر مرحله اتحاد در موفقیت اتحاد، توسط خبرگان وز ندهی شدند.بر اساس نتایج، عوامل ریسک در هر مرحله از فرآیند اتحاد، کیسان نیست و حتی عوامل ریسک مشابه در مراحل فرآینداتحاد نیز دارای وزن کیسان نیستند. هدف از انجام این پژوهش، ارایه روشی پویا، انعطا فپذیر و دقیق جهت ارزیابیریسک اتحاد شامل شناسایی، سنجش و تحلیل منابع ریسک در طول یک اتحاد می باشد. نوع پژوهش، توصیفی است واجرای آن در دو مرحله، شامل جمع آوری داده ها و نیز استفاده از نظر خبرگان جهت روایی پژوهش انجام شده است.دستیابی به روشی ساختاریافته که با نظرات کارکنان و ذی نفعان دو طرف اتحاد، قادر به پی شگویی و تخمین میزان ریسکآن به تفکیک هریک از مراحل اتحاد می باشد، مهمترین دستاورد پژوهش حاضر است.