تاثیر ساختار و فرهنگ سازمانی بر نوآوری: مطالعه تطبیقی در سازمان مرکزی دانشگاه های پیام نور، علمی-کاربردی، آزاد اسلامی و دانشگاه تهران

امروزه نوآوری یکی از مزی تهای اصلی برای حیات سازما نهای آموزشی بویژه دانشگاه ها است. پژوهش حاضر با هدفبررسی تفاو تهای موجود در دانشگا ههای مختلف ایران در نوآوری سازمانی و تاثیر ساختار و فرهنگ انجام شد. به اینمنظور، بر اساس اهداف و ماموری تهای تعریف شده، دانشگا ههای ایران به 4 گروه آزاد اسلامی، پیام نور، جامع علمی-کاربردی و دانشگا ههای دولتی طبق هبندی شدند و مدیران و کارکنان سازمان مرکزی این دانشگا هها جامعه آماری این پژوهشرا تشکیل دادند. مدل مفهومی و فرضیه های پژوهش با مطالعه ادبیات موضوع طراحی گردید و جمع آوری داده ها، آزمونمدل و فرضی هها، با ابزار پرسشنامه و روش معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که در دانشگاه پیام نور میان تمامیمتغیرها، ارتباط دو به دو مثبت و معنادار وجود دارد. در دانشگاه علمی-کاربردی میان نوآوری-فرهنگ و نوآوری-ساختارارتباط معنادار مشاهده شد و در دانشگاه تهران )به عنوان نماینده دانشگاههای دولتی( ارتباط مثبت و معنادار بین فرهنگ ونوآوری وجود داشت. در مورد دانشگاه آزاد، تنها میان فرهنگ و نوآوری ارتباط معنادار مشاهده گردید. با اجرای مد لسازیمعادلات ساختاری، میزان تاثیر متغیرهای مکنون )ساختار( بر متغیرهای مکنون درونزا )فرهنگ و نوآوری( مورد بررسی قرارگرفت که نتایج نشا ن م یداد ساختار به طور مستقیم بر نوآوری در سازمان مرکزی این دانشگاهها تاثیر ندارد اما تاثیر معنادارساختار بر فرهنگ و از سوی دیگر تاثیر بسیار معنادار فرهنگ بر نوآوری سازمانی به این نتیجه منتهی شد که ساختار سازمانیبه واسطه تاثیر بر فرهنگ، می تواند بر نوآوری سازمانی در سازمان مرکزی دانشگاههای ایران تاثیرگذار باشد.