ارایه مدلی برای باز شدن نظام نوآوری بخش دفاعی ایران

سیر تکاملی ادبیات مدیریت نوآوری و نظام‌های نوآوری بخشی، نشان دهنده تغییر پارادایم حاکم بر فضای نوآوری از نوآوری بسته به نوآوری باز است. فضای حاکم بر نظام‌های نوآوری بخش دفاعی نیز ضرورت اتخاذ رویکرد باز در تولید، توسعه و انتشار نوآوری‌های دفاعی را نشان می‌دهد. اگرچه درموردبازشدنفضاینوآوریدرسطحبنگاهمطالعاتزیادیانجامشدهاست،امادرموردبازشدننظامنوآوریبخشیوملیوبه طور مشخصنظامنوآوریبخشدفاعی، مدل شناخته شده‌ای وجود ندارد. در این تحقیق برای نخستین بار، مدلی برای باز شدن نظام نوآوریدر سطح بخش دفاعی کشور پیشنهاد شده است. پس از مرور ادبیات و مصاحبه‌های اکتشافی با خبرگان موضوع، ابعاد و مولفه‌های مدل پیشنهادی استخراج و بر مبنای آن پرسشنامهاولیه با مقیاس لیکرت ? تایی طراحی و پایایی روایی آن سنجیده شد. سپس پرسشنامه اصلی به خبرگان نوآوری دفاعی سپرده شد و ابعاد و مولفه‌های مدل پیشنهادی با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و مناسب بودن مدل پیشنهادی نیز با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزار لیزرل تاییدشد. نتایج نشان می‌دهند که برای باز شدن نظام نوآوری بخش دفاعی باید به ترتیب اولویت، رفتار بازیگران اصلی نوآوری دفاعی باز شود؛ سیاست‌گذاری نوآوری با رویکرد بازتری انجام شود؛ نهادهای میانجی دفاعی فعال شده و در نهایت فرایندهای ارتباطی بین بازیگران مختلف نظام نوآوری بخش دفاعی و غیر دفاعی باز شوند.