بررسی تاثیر سرمایه اجتماعی بر عملکرد نوآورانه: با تاکید بر نقش میانجی انتقال دانش (مطالعه موردی شرکتهای دانش بنیان ایرانی فعال در حوزه فناوری اطلاعات)

امروزه یکی از عوامل کلیدی بقا سازمانهای دانشبنیان ارتقا پیوسته عملکرد نوآورانه سازمان میباشد. در این سازمانها نوآوری در عملکرد، سبب حفظ مزیت رقابتی و رشد و توسعه سازمانی میگردد. از سوی دیگر، خلق عملکرد نوآورانه مستلزم برقراری ارتباطات اثر بخش و پایدار با کلیه ذینفعان و محیط عمومی سازمان است. سرمایه اجتماعی، شکلی از سرمایه است که سبب تسهیل دسترسی به اطلاعات و منابع حیاتی به منظور ارتقا عملکرد و استفاده مناسب از فرصتهای محیطی میگردد. پژوهش حاضر بهدنبال طراحی چارچوبی نظاممند در خصوص مفاهیم سرمایه اجتماعی، نقش میانجیگری انتقال دانش و عملکرد نوآورانه در ارتباط با هم و در شرکتهای دانشبنیان ایرانی میباشد و از این طریق سعی دارد اقدام به گسترش مرزهای دانش موجود در این حوزه نماید. این تحقیق از نوع کاربردی با ماهیت پیمایشی است. دادههای مورد نیاز برای این تحقیق توسط نمونهگیری تصادفی از شرکتهای دانشبنیان فعّال در زمینه فناوری اطلاعات در کشور ایران و بهوسیله ابزار پرسشنامه جمعآوری شده است. همچنین از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار اسمارت پی.ال.اس1 برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده گردیده است. نتایج بهدست آمده حاکی از آن است که سرمایه اجتماعی و انتقال دانش بر عملکرد نوآورانه شرکتهای دانشبنیان ایرانی موثرند. همچنین نقش میانجیگری انتقال دانش در اثرگذاری سرمایه اجتماعی بر عملکرد نوآورانه شرکتهای دانشبنیان ایرانی نیز مورد تایید قرار گرفت.