ارزیابی تاریخی معافیت های مالیاتی شرکت ‌های دانش بنیان و واحدهای فناور در ایران

یکی از ابزارهای مهم دولت در حمایت از فعالیت‌های تحقیق و توسعه بنگاه، به‌کارگیری مشوق‌های مالیاتی است. مطالعه کشورهای توسعه ‌یافته نشان می‌دهد ابزارهای مالیاتی عموماً در قالب هزینه‌ای و به‌صورت اعتبار مالیاتی به کار گرفته می‌شوند. تجربه اجرای مشوق‌های مالیاتی قانون حمایت از شرکت‌ها و موسسات دانش‌بنیان در ایران نشان می‌دهد که ابزار مالیات از رویکرد درآمد به سمت رویکرد هزینه‌ای حرکت کرده است. به‌منظور تدوین علل این گذار تاریخی، پژوهش مطالعه موردی کیفی و روش تحلیل محتوا برای استخراج مقولات محوری در این مقاله انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که از منظر اجرایی، مقولات ساده‌سازی اجرا و پایداری سیاست موردتوجه بوده است. از منظر اثربخشی نیز مقولات پوشش ریسک تحقیق و توسعه فناوری‌های بالا و تشویق به تحقیق و توسعه جدید اهمیت بیشتری در این گذار تاریخی داشته است.