ارائه مدل و روشی برای اندازه‌گیری قابلیت طراحی و توسعه محصول مشترک جدید در صنعت هوافضا

طراحی و توسعه محصولات پیچیده هوافضایی نیازمند چندین شریک مختلف می‌باشد. شرکا جهت همکاری با یکدیگر نیازمند برخورداری از قابلیت‌های مختلفی می‌باشند تا شراکت با خطر مواجه نگردد. لذا شناخت ابعاد و اندازه‌گیری قابلیت طراحی و توسعه محصول مشترک به‌عنوان یک مسئله پیش روی شرکت‌ها و مدیران آن‌ها قرار دارد تا از طریق آن راهبرد مناسبی را برای شراکت اتخاذ نمایند. این پژوهش ازلحاظ هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش اجرا توصیفی-پیمایشی می‌باشد و به‌منظور ارائه مدلی جهت سنجش قابلیت طراحی و توسعه محصول مشترک جدید با بررسی پیشینه‌های مختلف، ابعاد قابلیت تشریک‌مساعی شامل «قابلیت اشتراک‌گذاری منابع»، «قابلیت برنامه‌ریزی مشترک»، «قابلیت حل مسئله و ارزیابی عملکرد مشترک» و «قابلیت فرهنگی تشریک‌مساعی» و ابعاد طراحی و توسعه محصول شامل «طراحی ظاهری»، «طراحی فنّاوری (ساخت، یکپارچه‌سازی، آزمون و تولید)»، «طراحی کیفی»، «طراحی کارکردی» و «نحوه فروش و عرضه به بازار» را طی مدلی ترکیب نموده و سپس با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری آن را تائید و بر اساس نظریه گراف چارچوبی برای اندازه‌گیری بین چند شریک پیشنهاد نموده و در یک نمونه در صنعت هوافضا بررسی می‌نماید.

provide a model and method for measuring the ability to design and develop a new joint product in the aerospace industry

the design and development of complex aerospace products requires several different partners. partners need to have different capabilities to work together so that the partnership is not compromised. therefore, recognizing the dimensions and measuring the ability to design and develop a joint product is a problem for companies and their managers to adopt a suitable strategy for partnership. this study aims to provide a model for measuring the ability to design and develop a new joint product by examining different backgrounds, the dimensions of joint efforts including resource sharing, joint planning, problem solving and joint performance evaluation and cultural capability partnership and product design and development dimensions including appearance design, technology design, quality design, functional design and how to sell and market in a model and then using equation modeling structurally approves it and, based on graph theory, proposes a framework for measurement between several partners and examines it in an example in the aerospace industry.