evaluating ammi and blup models for the identification of high-yielding barley genotypes adapted to cold rainfed regions in iran

In this study, various statistical methodologies, including additive main effects and multiplicative interaction (ammi) and best linear unbiased prediction (blup), were employed to identify high-yielding rainfed barley genotypes that are suitable for the cold and rainy regions of iran. the experimental design comprised 25 barley cultivars and lines, along with three check cultivars, arranged in a randomized complete block design with four replications over three crop years (2017-2020). the ammi analysis revealed that certain genotypes, specifically g15 and g21, demonstrated stability and adaptability across diverse environments, consistently yielding higher than other genotypes. following the estimation of best linear unbiased predictions and conducting a stability analysis via the ammi method, it was found that the highest yields were recorded in genotypes g6, g7, g15, g21, and g22, whereas the lowest yields were associated with genotypes g12, g25, g26, g27, and g28. according to the blup indices, genotypes g6, g15, g21, g20, g22, g17, g7, g9, and g19 were identified as superior in terms of grain stability and yield relative to the other genotypes. in the stability assessment utilizing a third-type biplot (yield versus waasb (weighted average of absolute scores of the best) index), it was noted that genotypes g2, g9, g10, g14, g16, g17, g19, g20, and g22 exhibited both high yield and stability. furthermore, genotypes g4, g62, g7, g9, g10, g15, g16, g17, g19, g20, g21, and g22, which demonstrated the highest waasby (weighted average of absolute scores of the best yield) values, were classified as stable and high-yielding. ultimately, when the first principal components in the ammi analysis or gge biplot account for a lower percentage of genotype-environment interaction, it is advisable to employ methodologies that incorporate all significant principal components to effectively identify superior genotypes.

ارزیابی مدل‌های ammi و blup برای شناسایی ژنوتیپ‌های جو پرمحصول سازگار با مناطق سردسیر دیم ایران

جهت شناسایی ژنوتیپ‌های پرمحصول جو دیم سازگار با شرایط آب و هوایی مناطق دیم سردسیر ایران از روش‌های ammiو ترکیب دو روش ammiو blup و با استفاده از شاخص‌های waasbو waasbyو دیگر شاخص‌های مبتنی بر blup استفاده شد. به همین منظور، 25 رقم و لاین امیدبخش جو به همراه ارقام شاهد انصار، آبیدر و سرارود 1 در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار در ایستگاه‌های تحقیقاتی دیم مناطق سرد ایران به مدت سه سال زراعی مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس تجزیه ammi ژنوتیپ‌های g19، g11، g26، g5، g4، g14، g20، g18، g21، g15 و g9 دارای کمترین مقادیر مولفه اصلی اول بودند. از بین این ژنوتیپ ها، تنها ژنوتیپ‌های g15 و g21 دارای عملکرد بالاتر از میانگین عملکرد کل بودند و به همین دلیل به‌عنوان ژنوتیپ‌های پایدار با سازگاری عمومی بالا معرفی شدند. پس از برآورد بهترین پیش‌بینی‌های نااُریب خطی و انجام تجزیه پایداری به روش ammiبر روی آنها مشخص گردید که بیشترین عملکرد در ژنوتیپ‌های g6، g15، g21، g7 و g22 و کمترین عملکرد در ژنوتیپ‌های g12، g25، g28، g26 و g27 مشاهده شد. بر مبنای شاخص‌های مبتنی بر blup نیز ژنوتیپ‌هایg6 ،g15 ،g21 ،g20 ، g22، g17، g7، g9 وg19 از نظر پایداری و عملکرد دانه نسبت به سایر ژنوتیپها برتر بودند. همچنین با استفاده از بای‌پلات نوع سوم (عملکرد در مقابل waasb) مشخص شد که ژنوتیپ‌های g19، g20، g22، g10، g9، g16، g2، g14 و g17 دارای عملکرد بالا و پایدار بودند. شاخص پایداری ژنوتیپی، waasby، در ارزیابی پایداری نشان داد که ژنوتیپ‌های g19، g22، g20، g9، g10، g4، g7، g16، g17، g6، g15 و g21 با داشتن بیشترین مقدار‌waasby، ژنوتیپ‌های پایدار و دارای عملکرد بالا بودند. در نهایت با استفاده از وزن‌های مختلف برای هر دو شاخص عملکرد و پایداری مشاهده شد که ژنوتیپ‌های g9، g4، g22، g20، g19، g16 و g10 نسبت به بقیه ژنوتیپ‌ها دارای عملکرد بیشتر و پایدارتر بودند.