assessment of genetic variation in sainfoin landraces based on agronomic characteristics using a genotype-by-trait biplot model

A mini collection comprising 32 sainfoin genotypes was cultivated using a randomized complete block design with four replicates. various parameters were recorded, including the number of plants per area (npa), total dry yield (tdy), thousand seed weight (tsw), number of main stems (nms), petiole length (pl), length of inflorescence (li), number of leaflets per leaf (nll), leaves per main stem (lms), number of leaves per stem (nls), stem dry weight (sdw), leaf dry weight (ldw), inflorescence dry weight (idw), and number of florets per inflorescence (nfi). the first and second components of the biplot accounted for 88% of the variability in the dataset, with 70% attributed to the first component and 18% to the second. a pentagon was identified, featuring two distinct sections with genotypes 16 and 25, as well as genotype 14, serving as vertex entries. notably, genotype 14 (azna) excelled in three traits: nll, lms, and nls. additionally, vertex genotypes 16 and 25 demonstrated superior performance in other measured traits, including economically significant traits such as total dry yield. in accordance with the ideal entry, genotypes 13, 14, and 19, along with genotypes 16 and 25, exhibited greater favorability compared to other sainfoin genotypes regarding variability in the measured traits. based on the ideal tester, total dry yield, number of leaves per stem, and number of florets per inflorescence were identified as key factors for assessing variation among genotypes. an examination of genotypes based on total dry yield indicated that genotypes 16 and 25, followed by genotypes 14 and 16, were the most desirable.

ارزیابی تنوع ژنتیکی توده‌های اسپرس بر اساس ویژگی‌های زراعی با استفاده از مدل بای پلات ژنوتیپ در صفت

32 ژنوتیپ اسپرس در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار و تعداد بوته در سطح (npa)، عملکرد خشک کل (tdy)، وزن هزار دانه (tsw)، تعداد ساقه اصلی (nms)، طول دمبرگ (pl) کشت شدند. طول گل آذین (li)، تعداد برگچه در برگ (nll)، برگ در ساقه اصلی (lms)، تعداد برگ در ساقه (nls)، وزن خشک ساقه (sdw)، وزن خشک برگ (ldw)، وزن خشک گل آذین (idw) و تعداد گلچه در هر گل آذین (nfi) ثبت شد. مولفه های اول و دوم بای پلات، 88 درصد از تنوع در مجموعه داده را به خود اختصاص دادند (به ترتیب 70 و 18 درصد ). یک پنج ضلعی با دو برش واقعی با ژنوتیپ های 16 و 25 و همچنین 14 برای ورودی های راس شناسایی شد در حالی که ژنوتیپ 14 (ازنا) در سه صفت شامل nll، lms و nls بهترین بود. همچنین ژنوتیپ های راس 16 و 25 برای سایر صفات اندازه گیری شده از جمله صفات اقتصادی مانند عملکرد خشک کل بهترین بودند. با توجه به ورودی ایده آل، ژنوتیپ های 13، 14 و 19 پس از ژنوتیپ های 16 و 25 نسبت به سایر ژنوتیپ های اسپرس در تشخیص تنوع در صفات اندازه گیری شده مطلوب تر بودند. بر اساس آزمایش‌کننده ایده‌آل، عملکرد خشک، تعداد برگ در ساقه و تعداد گلچه‌ها در گل آذین، توانست تنوع بین ژنوتیپ‌ها را شناسایی کند. بررسی ژنوتیپ‌ها بر اساس عملکرد نشان داد که ژنوتیپ‌های 16 و 25 پس از ژنوتیپ‌های 14 و 16، مطلوب‌ترین ژنوتیپ‌ها بودند.