>
Fa   |   Ar   |   En
   تاثیر شیب های مختلف تردمیل بر جابه جایی زاویه ای مفاصل زانو و ران هنگام دویدن در سربازان دارای سندروم درد کشککی رانی  
   
نویسنده فلاح زاده میلاد ,سیف الدینی محمدرضا ,محمدی پور فریبرز
منبع طب توانبخشي - 1400 - دوره : 10 - شماره : 1 - صفحه:69 -78
چکیده    مقدمه و اهداف امروزه یکی از آسیب های شایع که درصد بالایی از جامعه دچار آن هستند، سندروم درد کشککی رانی است. تغییرات در کینماتیک ممکن است منجر به افزایش بارهای وارده به سرتاسر مفصل کشککی رانی شود که نهایتا باعث سندروم درد کشککی رانی می شود؛ بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی جابه جایی زاویه ای مفاصل زانو و مفصل ران هنگام دویدن روی تردمیل با شیب های 5، صفر و 5+ در افراد دارای سندروم درد کشککی رانی بود. مواد و روش ها در تحقیق حاضر نمونه آماری از بین سربازان دوره آموزشی یکی از پادگان های شهر کرمان انتخاب شدند که شامل 18 سرباز مبتلا به سندروم درد کشککی رانی (سن 47/1±87/23 سال قد، 62/5±22/174 سانتی متر و جرم 07/10±18/69 کیلوگرم) و 19 سرباز سالم (سن 30/1±47/24 سال، قد 34/6±78/173 سانتی متر و جرم 41/9±33/74 کیلوگرم) بودند که برای شرکت در این آزمون از بین داوطلبین انتخاب شدند. متغیرهای مورد نظر در طول یک سیکل کامل دویدن با استفاده از سیستم سه بعدی آنالیز حرکت 6 دوربینه اوپتوالکترونیک اندازه گیری شد. از آزمون آنالیز واریانس مکرر و تی مستقل جهت آنالیز داده ها استفاده شد. یافته ها یافته ها نشان داد تنها تفاوت معنادار مشاهده شده در جابه جایی زاویه ای زانو بین گروه مبتلا به سندورم درد کشکی رانی و گروه سالم در شیب 5 درصد (0/01=p) بود. بین میانگین جابه جایی زاویه ای مفصل ران در گروه مبتلا به سندروم درد کشککی رانی و سالم در هیچ کدام از شیب ها تفاوت معناداری وجود نداشت. در مقایسه میانگین جابه جایی زاویه ای مفصل زانوی افراد مبتلا به سندروم درد کشککی رانی بین هیچ یک شیب ها تفاوت معناداری مشاهده نشد. همین طور در مقایسه جابه جایی زاویه ای مفصل ران افراد مبتلا به سندروم درد کشککی رانی به جز در شیب ه ای 5 و 5+ درصد (01/001=p)، بین شیب های 5 و صفر درصد و 5+ و صفر درصد تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری به نظر می‌رسد دویدن در شیب های منفی می تواند به عنوان یک ریسک فاکتور برای افراد مبتلا به pfps در نظر گرفته شود و برعکس شیب های رو به بالا می تواند موجب کاهش فشار به مفصل زانو شده و پیشنهاد می شود تمرینات دویدن در شیب های مثبت در تمرینات ورزشی و بازتوانی برای افراد مبتلا به ناهنجاری پاتلوفمورال گنجانده شود. پس این گونه می توان دریافت که خم کردن بیش از حد زانو در حالت تحمل وزن برای افرادی مبتلا به سندروم درد کشکک ی رانی مناسب نیست.
کلیدواژه سندروم درد کشککی رانی، سطوح شیب دار، جابه‌جایی زاویه ای، کینماتیک، دویدن
آدرس دانشگاه شهید باهنر, دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی, گروه بیومکانیک ورزشی, ایران, دانشگاه شهید باهنر, دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی, گروه بیومکانیک ورزشی, ایران, دانشگاه شهید باهنر, دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی, گروه بیومکانیک ورزشی, ایران
 
   Effect of Different Inclinations of Treadmill on Lower Extremity Kinematics during Running in Individuals with Patellofemoral Pain Syndrome (PFPS)  
   
Authors Fallahzade Milad ,Amirseyfaddini Mohammadreza ,Mohammadipour Faribourz
Abstract    Background and Aims: One of the most common injuries experienced by a high percentage of the population is the Patella Femoral Pain Syndrome (PFPS). Also, changes in the kinetics and kinematics may lead to increased loads around Patella joint which eventually results in the patellafemoral pain syndrome. The aim of the present research was to study the angular displacement of knee (KAD) and hip (HAD) joints while running on a treadmill with 5, 0, and +5 slopes in individuals with PFPS. Materials and Methods: In the current study, 18 individuals with PFPS (age 23.87±1.47 years old, height 174.22±5.62 cm, and mass 69.18±10.07 kg) and 19 healthy individuals (age 24.47±1.30 years, height 173.78±6.34 cm and mass 74.33±9.41 kg) were recruited. Threedimensional motion analysis system with sixcamera Optoelectronics was used to measure KAD and HAD during a full gait cycle on treadmill. Repeated analysis of variance and independent ttest were used to analyze the data. Results: The only significant difference observed was in the displacement of the knee angle between the Pattelofemoral pain syndrome and healthy groups at a slope of 5% (P=0.01). There was no significant difference between the mean angular displacement of the hip joint in the group with patellofemoral pain syndrome and healthy group on all the slopes. No significant difference was observed between any of the slopes compared to the mean angular displacement of the knee joint in people with patellar pain syndrome. Also, in comparing the angular displacement of the hip joint in people with patellar pain syndrome, except in 5 and +5% (P=0.001) slopes, there was no significant difference between 5 and 0% and +5 and 0% slopes. Conclusion: According to the results, running on negative slopes can be considered a risk factor for people with PFPS. Conversely, steep slopes can reduce pressure on the knee joint, and it is recommended that running on positive slopes during exercise and rehabilitation for people with Pathoformal abnormalities be included. So, we can consider this as a general rule that the knee hyper flexion in weightbearing position is not suitable for individuals with PFPS.
Keywords
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved