بهینه‌سازی دوره حیات ساختمان‌های مسکونی با ترکیب روش‌های تحلیل سلسله‌مراتبی و مهندسی ارزش با مدل کلاسیک و پرکاربرد تحلیل ahp

دوره حیات ساختمان های مسکونی، به معنای افزایش حداکثری سطح عملکرد و کاهش هزینه هاست. در پژوهش حاضر با پرسش‌نامه محقق ساخته شامل هدف، 5 معیار و 15 زیرمعیار، نظر 35 نفر از استادان دانشگاه و دانشجویان دکتری در گرایش‌های سازه و مدیریت ساخت گردآوری شد. پرسش‌نامه دارای سوالاتی با مقایسه زوجی است که میانگین امتیازها، به‌عنوان داده ورودی به نرم افزار expert choice می‌باشد و با روش تحلیل سلسله‌مراتبی (ahp) آنالیز شد. نتایج با روش مهندسی ارزش، بازنگری و شاخص‌ها بازطراحی شدند و الگوریتم پیشنهادی برای بهینه سازی دوره حیات ارائه شد. نتایج نشان داد که معیارهای «بهبود عملکرد لرزه‌ای»، «کاهش هزینه اجرا»، «افزایش ایمنی سازه»، «افزایش متراژ سازه» و «کاهش وزن سازه»، با ضرایب تاثیر 0.486، 0.312، 0.102، 0.062 و 0.039، در رتبه های 1 تا 5 بیشترین تاثیرگذاری بر فرایند بهینه سازی قرار دارند. زیرمعیارهای «تجهیز سازه به سیستم‌های استهلاک انرژی (زلزله)»، «کاهش دستمزدها»، «استفاده از سیستم‌های سازه‌ای نوین» و «استفاده از فناوری پیش‌ساخته» با ضرایب تاثیر 0.318، 0.204، 0.127 و 0.078 موثرترین زیرمعیارها در بهینه‌سازی دوره حیات ساختمان های مسکونی، به دلیل داشتن ضرایب تاثیر بالاتر از میانگین عددی در تمام زیرمعیار (0.067) هستند. معیار «کاهش وزن سازه» و زیرمعیار «کاهش حجم قالب‌بندی» با ضرایب تاثیر 0.039 و 0.003 به‌عنوان کم‌اثرترین پارامترها بر دوره حیات ساختمان‌های مسکونی معرفی می‌شوند.

optimizing the life cycle of residential buildings by combining hierarchical analysis and value engineering methods with the classic and widely used ahp analysis model

the life cycle of residential buildings means increasing the maximum level of performance and reducing costs. in the current research, the opinions of 35 university professors and doctoral students in the fields of structure and construction management were collected with a researcher-made questionnaire including the objective, 5 criteria and 15 sub-criteria. the questionnaire used pairwise comparisons, the average scores of which were input data to the expert choice software and analyzed using the analytical hierarchy (ahp) method. the results were redesigned with the method of value engineering, review and indicators, and a proposed algorithm was presented to optimize the life cycle. the results showed that the criteria of improving seismic performance, reducing implementation cost, increasing structural safety, increasing structure size and reducing structure weight with influence coefficients of 0.486, 0.312 and 0.102, 0.062 and 0.039, ranked 1 to 5 in the order mentioned were the most influential on the optimization process. the sub-criteria of equipment of the structure to energy consumption systems (earthquake), reduction of wages, use of modern structural systems and use of prefabricated technology with influence coefficients of 0.318, 0.204, 0.127 and 078 0 were the most effective sub-criteria in optimizing the life cycle of residential buildings due to having higher influence coefficients than the numerical average in all sub-criteria (0.067). the criterion of structure weight reduction and the sub-criterion of formation volume reduction were the least effective parameters on the life cycle of residential buildings with impact coefficients of 0.039 and 0.003, respectively.