سنتز کاتالیزوری داربست‌های 4،2،1-تری‌آزین در حضور هتروپلی‌اسید پریسلر نشانده شده روی نانوتیتانیا

به دلیل این‌که بسیاری از ترکیبات هتروسیکلی دارای نیتروژن در بین داروهای مختلف مورد تایید سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا (usfda) وجود دارند؛ سنتز ساختارهای هتروسیکلی فعال زیستی، یکی از امیدبخش ترین زمینه های تحقیقاتی حال حاضر در شیمی آلی می‌باشد. در زمینۀ سنتز ترکیباب هترسیکلی، کاتالیزورهای ناهمگن در مقایسه با کاتالیزورهای همگن توجه بیشتری را به خود جلب کرده اند؛ چرا که کاتالیزورهای ناهمگن از نظر قابلیت استفاده مجدد، بسیار سودمندتر هستند. در این راستا، هترو پلی اسیدهای متنوعی به عنوان کاتالیزورهای ناهمگن کارآمد در تبدیلات سنتزی آلی به کار رفته اند. بنابراین در پژوهش حاضر، هترو پلی اسید پریسلر نشانده شده بر روی نانو ذرات tio2 به عنوان یک کاتالیزور ناهمگن برای سنتز آسان و تک مرحله ای تری آزین ها با بازدۀ خوب تا عالی از طریق واکنش تراکمی بین سمی کاربازید یا تایو سمی کاربازید با آلفا دی کربونیل های متنوع در شرایط رفلاکس استفاده شده است. کاتالیزور بازیابی شده از مخلوط واکنش، پایداری طولانی مدت بدون کاهش قابل توجهی در فعالیت کاتالیزوری از خود نشان می دهد.

catalytic synthesis of 1,2,4-triazine scaffolds in the presence of nano-titania-supported preyssler-type heteropoly acid

because there are many nitrogen-containing heterocyclic compounds among various drugs approved by the united states food and drug administration (usfda), the synthesis of biologically active heterocyclic building blocks is one of the most promising research areas in organic chemistry. in comparison to homogeneous catalysts, heterogeneous ones have attracted greater attention in the field of heterocyclic synthesis. because heterogeneous catalysts are much more beneficial in terms of reusability, various heteropoly acids have been used as efficient heterogeneous catalysts in organic syntheses and transformations. therefore, in the present study, pressler-type heteropoly acid supported on tio2 nanoparticles was used as a heterogeneous catalyst for the facile and one-step synthesis of triazines with good to excellent yields through the condensation reaction between semicarbazide or thio-semicarbazide and various alpha-di carbonyls under reflux conditions. the catalyst recovered from the reaction mixture exhibited long-term stability for several successive fresh runs with no significant drop in its catalytic activity.