ارائه یک روش مسیریابی ترکیبی چند متغیره برای بهبود کارایی شبکه‌های خودرویی

شبکه‌های خودرویی دسته‌ای خاص از شبکه‌های سیار بی‌سیم هستند که بخش ضروری سیستم‌های حمل و نقل هوشمند را تشکیل می‌دهند و با کمک آنها خودروها به یکدیگر متصل شده و تبادل اطلاعات می‌کنند. به وسیلۀ تبادل داده‌های خودروها از قبیل وضعیت، موقعیت و سرعت، امکان تشخیص و جلوگیری از تهدیدات و خطرات محتمل فراهم می‌شود. در این مقاله، با توجه به خصوصیات منحصر به فرد و چالش برانگیز شبکه‌های خودرویی از قبیل تحرک بالا و تکه تکه شدن شبکه، سعی در ارائه  الگوریتمی کاراتر برای مسیریابی در این نوع شبکه‌ها شده است. در روش پیشنهادی از ترکیب خصوصیات مسیریابی مبتنی بر تقاضا و مسیریابی مبتنی بر مکان در کنار بهره‌گیری از خصوصیات لایه‌های پایین‌تر شبکه، استفاده شده است. یعنی تلاش کرده‌ایم برای ارائه این الگوریتم از مزایای بهترین روش‌های این حوزه استفاده کنیم و حتی المقدور معایب روش‌های قبلی را حذف یا تعدیل کنیم. روش مذکور در شبیه‌ساز شبکۀ مورد آزمایش و ارزیابی قرار گرفته است. آزمایش‌های انجام گرفته با استفاده از دستکاری تعداد و سرعت گره‌ها، پارامترهای مختلف نرخ دریافت بسته، تاخیر انتها به انتها و توان عملیاتی را مورد ارزیابی قرار می‌دهند. نتایج آزمایش‌ها نشان می‌دهند که الگوریتم پیشنهادی نسبت به روش‌های رایج قبلی چونdsr ، aodv و olsr از جهاتی چون تاخیر انتها به انتها، نرخ انتقال بسته، توان عملیاتی و سرعت گره‌ها، بهتر عمل می‌کند.

a hybrid multivariate routing approach for improving efficiency in vanets

vanets (vehicular ad hoc networks) are a specific category of wireless ad-hoc networks that make up the essential part of intelligent transportation systems, with the help of which, cars can connect and exchange information. by providing vehicle data exchange such as status, position, and speed, it is possible to detect and prevent potential threats and risks. in this paper, vanets and particularly their routing algorithms are discussed. given the unique and challenging nature of vehicular networks such as speeding up and network fragmentation, efforts are being made to provide a more efficient algorithm. the proposed method uses a combination of demand-based routing and location-based routing features, as well as utilizing the features of lower network layers. that is, we exploited the benefits of previously proposed algorithms and attempted to remove their drawbacks. the method was tested and evaluated in a network simulator. experiments were performed using number and speed manipulation of nodes, evaluating various parameters of packet delivery ratio, end-to-end latency, and efficiency. it was shown that the proposed algorithm performs better than previously proposed ones such as dsr, aodv, and olsr in terms of end-to-end delay, packet delivery ratio, speed and efficiency.