بررسی تطبیقی رویکرد جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در مواجهه با قیام‌های عربی

با انقلاب اسلامی ایران در سال 57 و به‌ویژه با اشغال سفارت ایالات متحده، دو کشور ایران و ایالات متحده آمریکا تبدیل به مهم‌ترین رقبای یکدیگر در نظام بین‌الملل و مهم‌تر از آن در غرب آسیا شدند که در جهت تعدیل یا توازن قوای یکدیگر در منطقه تلاش می‌کنند؛ آمریکا به‌عنوان ابرقدرت جهانی حاضر در غرب آسیا بعد از خروج انگلستان در دهه 70 میلادی و جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای جدید که خواهان استقلال منطقه، خروج آمریکا و نهایتاً بسط قدرت و نفوذ خود در منطقه است. در این میان قیام‌های عربی در دهه دوم قرن بیست و یکم، دستگاه سیاست خارجی هر دو کشور را وارد چالش پیچیده‌ای کرد که متغیرهای فراوانی را وارد مناقشه سیاسی-تاریخی این دو کشور می‌کرد. در این پژوهش با استفاده از چارچوب مفهومی سازه‌انگاری و روش توصیفی و تحلیلی سعی می‌شود به این سوال پاسخ داده شود که چه تفاوتی در مواجهه جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده با مسئله قیام‌های عربی وجود دارد؟ یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که هر دو دولت در نگاهی سازه‌انگارانه، سعی می‌کنند منافع خود را به‌واسطه متغیرهای جدید منطقه‌ای، در چارچوب ساختاری بین‌الاذهانی به حداکثر برسانند. این ساختار بین‌الاذهانی برای دولت جمهوری اسلامی مفهوم «بیداری اسلامی» و «محور مقاومت» و در نتیجه «خروج آمریکا از منطقه و نابودی مهم‌ترین دشمن جمهوری اسلامی یعنی رژیم اسرائیل» و برای ایالات متحده «دموکراسی و سکولاریسم» و در نتیجه ممانعت از «بنیادگرایی دینی و تروریسم» و «انقلاب‌های مشابه انقلاب اسلامی ایران» است.

comparative study of the approach of the islamic republic of iran and the united states in facing the arab uprisings

following the islamic revolution of iran in 1979 and the occupation of the united states embassy in particular, iran, and the united states emerged as primary rivals in the international system. with the united states as the dominant global power in west asia following england's withdrawal in the 1970s, and iran as a new regional power aiming to remove the american presence, they seek to counterbalance each other's influence in the region. during the 2010s, the arab uprisings posed a complex challenge to the foreign policy apparatuses of both countries, adding several variables to the ongoing political and historical conflict between the two states. this research aims to explore the differences between iran and the united states in their response to the arab uprisings. the study employs the conceptual framework of constructivism and uses descriptive and analytical methods to address this query. according to the findings of this study, both states, from a constructivist standpoint, seek to maximize their interests through new regional variables in an intersubjective structural framework.