پویایی های عرصه داخلی و سیاست منطقه ای عربستان سعودی (بازه زمانی 2019-2011)

سیاست خاورمیانه ای کشورهای این منطقه اغلب در چارچوب متغیرهای منطقه ای و بین المللی تبیین میگردد؛ اما پویاییهای داخلی نه تنها بر سیاست منطقه ای تاثیر میگذارند بلکه راهبرد منطقه ای کشورها را حتی میتوانند شکل دهند؛ با این وجود پژوهش درباره چگونگی تاثیر گذاری پیشرانهای داخلی بر سیاست منطقه ای محدود است. هدف اصلی این تحقیق کیفی تبیین چگونگی تاثیر گذاری پویاییهای داخلی بر سیاست خاورمیانه ای عربستان سعودی طی سالهای 2011 تا 2019 است گردآوری دادهها از طریق مطالعات استادی بوده و با به کارگیری نظریه سیاست خارجی انحرافی مورد تحلیل قرار گرفته اند. این پژوهش نشان میدهد که کسری ،مشروعیت تغییرات در ساخت قدرت و نگرانی فزاینده ناشی از پیامدهای داخلی بهار عربی در شکل گیری انگیزههای انحرافی عربستان برای ورود به درگیریهای منطقه ای یا «تشدید این نوع درگیریها و رقابتهای ژئوپلیتیکی طی سالهای 2011 تا 2019 تاثیر گذار بودند پژوهش حاضر پیشنهاد میکند که تقویت «حکمرانی خوب مولفه ای حیاتی در کاهش اختلافات منطقه ای ایجاد و تعمیق صلح و ثبات منطقه ای است؛ از این منظر تمرکز» عربستان بر راهبرد اصلاحات به ویژه برنامه های توسعه اقتصادی از سال 2019 به بعد منجر به تعدیل نسبی قابل توجهی در رقابتهای ژئوپلیتیکی منطقه ای این کشور تاحدی تغییر راهبرد منطقه ای آن و بالتبع کاهش شدید انگیزه های انحرافی اش برای ورود به کشمکشهای منطقه ای شده است.

domestic dynamics and saudi arabia’s regional policy (2011–2019)

most of the investigations into middle eastern countries’ regional policy overlook the role of domestic variables, despite their significant impact on the regional policy and even their capacity to shaping regional strategy. in this regard, the main purpose of this qualitative research is to explain how domestic dynamics affected saudi arabia’s middle east policy from 2011 to 2019. the data were collected through documentary research and analyzed using the diversionary theory of foreign policy. this research revealed that legitimacy deficit, power transition, and anxiety arising from the domestic consequences of the arab spring were influential in the formation of diversionary motives of saudi arabia to enter into regional conflicts or escalate geopolitical rivalries. this study suggests that strengthening ‘good governance’ is a vital component in mitigating regional conflicts and fostering peace; from this perspective, saudi arabia’s ‘focus’ on reform strategy, particularly economic development from 2019 onwards, has led to a considerable adjustment to the saudi geopolitical rivalries, the alteration of its regional strategy to some extent and consequently, a sharp reduction in its diversionary motives to enter into regional conflicts.