مقایسه شاخص امنیت انرژی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه منتخب (2000-2020)

امنیت انرژی یک جنبه حیاتی از ثبات ملی و جهانی و چند وجهی است. در حال حاضر هیچ روش پذیرفته شده واحدی برای اندازه گیری امنیت انرژی وجود ندارد، اما رویکرد علمی غالب امنیت انرژی را به گونه ای تعریف و کمی می کند که بتواند تغییرات سریع اقتصاد و ژئوپلیتیک جهانی را دنبال کند. مطالعه شاخص امنیت انرژی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه می تواند بینش ارزشمندی در مورد امنیت انرژی ارائه دهد. در این مقاله پس از تعیین مهم‌ترین ابعاد امنیت انرژی، شاخص جامع امنیت انرژی با استفاده از روش تحلیل مولفه‌های اصلی (pca) ایجاد شد. بدین منظور از داده های 111 کشور منتخب در بازه زمانی سالانه 2000-2020 استفاده شده است. نتایج حاکی از بهبود کلی امنیت انرژی جهانی و همچنین عملکرد بهتر کشورهای توسعه یافته است. همچنین براساس نتایج کشورهای نفتی نسبت به کشورهای غیرنفتی برتری در امنیت انرژی نداشتند. بنابراین توجه ویژه‌ای به مدیریت ابعاد امنیت انرژی بویژه در کشورهای درحال توسعه توصیه می‌شود.

comparison of energy security index in selected developed and developing countries (2000-2020)

energy security represents a vital and multifaceted component contributing to national and global stability. currently, no universally accepted methodology exists for quantitative assessment of energy security. nevertheless, the prevailing scientific approach defines and quantifies energy security in a manner that accounts for the rapid transformations within the global economy and geopolitical landscape. studying the energy security index across developed and developing countries can provide valuable insights regarding energy security. in this paper, after identifying the most important categories defining energy security, a comprehensive energy security index was developed utilizing principal component analysis (pca). for this purpose, data from 111 selected countries spanning 2000 to 2020 were analyzed. the research findings indicate an overall improvement in global energy security and enhanced performance among developed countries. moreover, according to these findings, oil-producing countries did not possess an advantage in energy security relative to non-oil-producing countries. therefore, strategically managing the components defining energy security, especially within developing countries, is recommended.