چندجانبه گرایی مبتنی برجهان جنوب و احیای روابط ایران و مصر

تحولات بین المللی و منطقه های و رویکرد استقرار ثبات و توسعه اقتصادیالسیسی، مصر را به سوی حل اختلافات با ایران کشانده است. تغییر تاکتیکیسیسی در قبال ایران به منظور احیای روابط ایران و مصر نه تنها نهادهای سیاستخارجی در تهران، بلکه نزدیکترین متحدان مصر را نیز شگفت زده کرده است. ازسوی دیگر چند جانبه گرایی مبتنی بر جنوب دولت سیزدهم نیز موجب شد احیایروابط با مصر مورد توجه ایران قرار گیرد. هدف پژوهش حاضر بررسی مزایا و چالش‌های احیای روابط دو کشور ایران و مصر است. پرسشی که مطرح می‌شود این است که چرا روابط مصر و ایران پس از چندین دهه قطع رابطه به‌سوی احیای روابط دیپلماتیک پیش می‌رود؟ در پاسخ، این فرضیه مطرح می‌شود: باوجود چالش‌های فراوان، رهبران عرب ازجمله مصر تصمیم گرفته‌اند به‌جای تقابل، تعامل با تهران را امتحان کنند؛ زیرا سیسی رویکردی در سیاست خارجی اتخاذ کرده است که هدف آن حفاظت از رژیم خود، گسترش آزادی عمل در سطح خارجی و تنوع شرکای مصر است؛ حتی اگر چنین اهدافی با منافع برخی کشورها در تضاد باشد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که حکومت‌های مصر و ایران پیشرفت‌هایی در مسیر عادی‌سازی روابط انجام داده‌اند؛ اما مسیر مصر و ایران برای احیای روابط دیپلماتیک، طولانی و پیچیده به نظر می‌رسد؛ زیرا نیاز به توافق دو کشور در برخی موضوعات اساسی وجود دارد.

multilateralism based on the global south and revival of relations between iran and egypt

egypt's recent decision to address its disputes with iran can be attributed to certain factors, including international and regional developments, as well as president al-sisi's pursuit of stability and economic growth. sisi's tactical shift toward iran to revive tehran-cairo relations has surprised not only foreign policy institutions in tehran but also egypt's closest allies. on the other hand, the global south-oriented multilateralism of the 13th iranian government also caused iran to pay attention to restoring relations with egypt. the current research aims to explore the benefits and obstacles associated with the revival of relations between egypt and iran. the question arises whether egypt and iran are moving toward restoring diplomatic relations after several decades of disconnection. we propose the following hypothesis in response. this decision stems from al-sisi's foreign policy that prioritizes safeguarding his regime, enhancing international freedom of action, and broadening egypt's alliances despite potential conflicts with other countries' interests. despite numerous obstacles, egypt has chosen to engage in dialogue with tehran rather than resorting to confrontation.