جایگاه حفاظت از میراث فرهنگی در نظام جمهوری اسلامی ایران

میراث فرهنگی یکی از بنیان‌های مهم انتقال ارزش‌ها و تجربیات تاریخی است که داشته‌های فراوانی را برای هر کشور در دل خود دارد. ازاین‌منظر جوامع گوناگون سعی دارند تا از این میراث حفاظت نمایند. در این حفاظت، نظام‌های سیاسی نقش مهمی ایفا می‌کنند زیرا جدا از اینکه میراث فرهنگی به ذات ماهیتی سیاسی دارد، هر نظام سیاسی، قدرت فراوانی را جهت تحقق این موضوع در اختیار دارد و حفاظت از میراث فرهنگی ملی و محلی، می‌تواند برای آن منافع زیادی را درپی داشته باشد. دراین‌جهت، هدف این تحقیق، بررسی نگاه و یا رویکرد نظام جمهوری اسلامی ایران، به عنوان یک نظام سیاسی، به حفاظت از میراث فرهنگی کشور است و اینکه آیا جمهوری اسلامی ایران، از حفاظت از میراث فرهنگی کشور، به دنبال کسب منافع سیاسی-ایدئولوژیک است یا خیر. به‌منظور کشف این موضوع، در یک تحقیق کیفی، در قالب یک نمونه‌گیری غیراحتمالی هدفمند و با استفاده از مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته، نظرات کارشناسی مدیران و متخصصان ارشد حوزه میراث فرهنگی کشور، مورد مطالعه‌و‌بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان از این دارد که نظام جمهوری اسلامی ایران، از حفاظت میراث فرهنگی کشور، به دنبال منافع سیاسی- ایدئولوژیک نیست و حفاظت از میراث فرهنگی را به‌عنوان ابزاری برای مشروعیت بخشی به خود درنظر ندارد، به حفاظت از میراث فرهنگی دوره خاصی از کشور مبادرت نمی‌ورزد و کلیت این میراث مورد توجه حاکمیت است. همچنین این حفاظت را ابزاری برای برجسته نمودن ملی‌گرایی مطلوب خود قرار نداده است. در ادامه راهکارهای تقویت حفاظت از میراث فرهنگی کشور مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

the status of cultural heritage preservation in the islamic republic of iran political system

cultural heritage is one of the key pillars for transmitting values and historical experiences, encompassing a wealth of assets for every nation. from this perspective, various societies strive to preserve their cultural heritage. political systems play a crucial role in this preservation, as cultural heritage inherently holds a political dimension, and each political system possesses significant power to realize this goal. moreover, protecting national and local cultural heritage can yield considerable benefits for these systems. this study aims to examine the perspective and approach of the political system of the islamic republic of iran toward preserving the country’s cultural heritage. specifically, it investigates whether the islamic republic pursues political or ideological gains through cultural heritage preservation. to explore this issue, a qualitative study was conducted using purposive non-probability sampling. semi-structured interviews were carried out with senior managers and experts in the field of cultural heritage in iran. the findings reveal that the islamic republic of iran does not view cultural heritage preservation as a means to achieve political or ideological benefits. it does not consider cultural heritage as a tool for legitimizing its governance. additionally, the islamic republic does not focus on preserving the heritage of any specific historical period but rather regards the entirety of the nation’s cultural heritage as significant. furthermore, it does not use heritage preservation as a mechanism to promote a specific form of nationalism aligned with its ideals. the study concludes with a discussion of strategies to strengthen the preservation of cultural heritage in iran