ارزیابی وضعیت هویت اجتماعی در مقاصد گردشگری-زیارتی (مورد مطالعه: کلانشهر مشهد)

هویت اجتماعی به عنوا یکی از عناصر کلیدی در حوزه جامعه شناسی گردشگری، نقشی بی بدیل در ارتقا سطح امنیت اجتماعی مقاصد گردشگری را دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف معرفی مولفه ها و شاخص های بومی هویت اجتماعی در مقاصد گردشگری و زیارتی، به بررسی وضعیت این مولفه ها در مقصد گردشگری زیارتی شهر مشهد پرداخته است. روش: تحقی حاضر کاربردی بوده و دارای رویکردی توصیفی تحلیلی است. در این پژوهش از چهارچو توسعه پایدار گردشگری و کدهای اخی ی در گردشگری و برای هویت اجتماعی از نظریه امنیت اجتماعی شده بهره برده شد. برای گردآوری داده ها از روش اسنادی کتابخانه ای استفاده شده است. برای تحلیل داده ها از نظرسنجی خبرگان با استفاده از پرسشنامه خبرگی و از روش های آماری با استفاده از پرسشنامه محق ساخته بر اساس طیف پنج تایی لیکرت در نمونه مورد مطالعه شهر مشهد بهره برده شده است. یافته ها: هویت اجتماعی دارای دو مولفه روابط درون گروهی و بین گروهی است که وضعیت دو مولفه روابط درون گروهی (جمع گرایی و تعهد)، روابط بین گروهی (آگاهی، گفتگو و احترام) از ابعاد هویت اجتماعی در مقصد گردشگری زیارتیشهر مشهد نامطلوب ارزیابی شده است. نتیجه گیری: توسعه پایدار گردشگری در کلانشهر مشهد معطوف به حفظ تداوم هویت اجتماعی و فرهنگی جامعه، در شرایط متغیر و متحول اجتماعی است. کلانشهر مشهد برای پیشرفت گردشگری بیش از هرچیز نیازمند وجود روابط گرم و موثر بین افراد در جامعه میزبان است که تعهد و احترام، انسجام و وفاق اجتماعی و درنها یت آگاهی فعال اجتماعی را ممکن می سازد.

assessing the status of social identity in tourism-pilgrimage destinations (case study: mashhad)

social identity, as one of the key elements in the field of tourism sociology, plays an unparalleled role in improving the level of social security of tourism destinations. objective: the present study aims to introduce the components and indigenous indicators of social identity in tourism and pilgrimage destinations, and to examine the status of these components in the tourism-pilgrimage destination of mashhad. method: the present study is applied and has a descriptive-analytical approach. in this study, the framework of sustainable tourism development and ethical codes in tourism were used, and for social identity, the theory of socialized security was used. documentary-library techniques were used to collect data. for data analysis, an expert survey using an expertise questionnaire and statistical techniques using a researcher-made questionnaire based on a five-point likert scale were used in the sample of mashhad. findings: social identity has two components: intra-group and inter-group relations, and the status of the two components of intra-group relations (collectivism and commitment) and inter-group relations (awareness, dialogue, and respect) has been assessed as undesirable in terms of social identity dimensions in the tourism-pilgrimage destination of mashhad. conclusion: sustainable tourism development in the mashhad metropolis is aimed at maintaining the continuity of the social and cultural identity of the society in changing and evolving social conditions. for the development of tourism, the mashhad metropolis needs, above all, warm and effective relations between individuals in the host society, which enables commitment and respect, social cohesion and consensus, and ultimately active social awareness.