قصد و انگیزه فرزندآوری زنان با گرایش‌های سیاسی مختلف با تاکید بر سیاست‌های کلی جمعیت

اهداف: باروری پایین یکی از مسائل مهم جمعیتی در ایران و بسیاری از کشورهای دنیا است. در سال‌های اخیر، علل و پیامدهای باروری پایین مورد توجه محققان بسیاری قرار گرفته است، اما بررسی تمایلات باروری در گروه‌های مختلف سیاسی کمتر مورد توجه بوده است. هدف این پژوهش، شناسایی قصد و انگیزه فرزندآوری زنان با گرایش‌های مختلف سیاسی است. روش تحقیق: این تحقیق با رویکرد کیفی انجام شد و با 21 زن متاهل در تهران از طریق نمونه‌گیری هدفمند مصاحبه عمیق صورت گرفت. تحلیل داده‌ها با تکنیک تحلیل مضمون انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که زنان با گرایش انقلابی و ولایی تعداد فرزندان بیشتری داشته و قصد داشتند تا رسیدن به پنج فرزند فرزندآوری کنند. در مقابل، سایر زنان با توجه به شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور، داشتن بیش از دو فرزند را غیرمنطقی ارزیابی می‌کردند. این پژوهش دو مدل تصمیم‌گیری فرزندآوری را معرفی کرد: «فرزندآوری برای خود و حاکمیت» که میان زنان ولایی و انقلابی غالب است و از عواملی چون دغدغه‌های ملی، پیروی از رهبری، دین‌مداری، و اعتماد نهادی به حاکمیت تاثیر می‌گیرد؛ و «فرزندآوری برای خود» که در میان زنان با سایر گرایش‌های سیاسی رایج است و تحت تاثیر هنجارهای دو فرزندی، ناامنی اقتصادی، و بی‌اعتمادی نهادی قرار دارد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران می‌توانند با اتخاذ تدابیر موثر، افزایش امنیت اقتصادی و حمایت از مادران، به افزایش نرخ باروری کمک کنند.

fertility intentions and motivations of women with different political orientations emphasizing the general policies of the population

low fertility is a major demographic issue in iran and many other countries worldwide. in recent years, numerous researchers have focused on the causes and consequences of low fertility, yet examining fertility intentions across different political groups has been relatively neglected. this study aims to explore the fertility intentions and motivations of women with varying political orientations. utilizing a qualitative approach, in-depth interviews were conducted with 21 married women in tehran, selected through purposive sampling. thematic analysis was employed for data analysis. the results revealed that women with revolutionary and pro-leadership orientations tended to have more children, aiming for up to five. on the other hand, considering the country’s economic, social, and political conditions, other women found having more than two children unreasonable. the study introduced two models of fertility decision-making: &childbearing for self and the state,& prevalent among revolutionary and pro-leadership women, influenced by national concerns, loyalty to leadership, religiosity, and institutional trust; and &childbearing for self,& common among women with other political orientations, shaped by the two-child norm, economic insecurity, and institutional distrust. the findings suggest that policymakers can promote higher fertility rates by implementing effective strategies that enhance economic security and support mothers.