بررسی و تبیین حیث الهیاتی موسیقی در پرتو حکمت متعالیه

مسئله موسیقی همواره یکی از بحث برانگیزترین مسائل به شمار می‌رفته است. این مسئله که موسیقی چگونه فهم شده، همواره یکی از سوالات اساسی برای اندیشمندان بوده است. این پژوهش که در چارچوب نگرشی الهیاتی به موضوع تنظیم شده، درصدد است با استفاده از قواعد فلسفی حکمت متعالیه نظیر مقارنه انسان و جهان و نیز تحلیل مسئله نفس، نگرشی نوین به ابعاد گوناگون این موسیقی داشته باشد. در واقع، هدف از طرح این مقاله که با روش تاویل انجام گرفته، پاسخ به این مسئله است که موسیقی چگونه فهم و ادراک می‌شود. برآیند این پژوهش نه تنها به امکان تاسیس مبانی حکمی فلسفی در پرتو حکمت متعالیه برای موسیقی می‌انجامد، بلکه از آنجایی که این تحلیل در پرتو بستری معرفتی انجام می‌پذیرد، نوعی تقدّس برای موسیقی قائل شده و آن را از جرگه علوم وسطی خارج و به علوم اعلی و الهیات پیوند می‌زند. علاوه بر آن، در این تحلیل موسیقی هم از حیث آنتولوژیک و هم از حیث هارمونی در تناظر جدی با مبانی فلسفی عرفانی حکمت متعالیه قرار می‌گیرد.