مطالعه جامعه‌شناختی سبک زندگی قوم بلوچ ایرانی

کشور ایران ازلحاظ قومی دارای وضعیت ناهمگن است و هر یک از این اقوام با فرهنگ و آداب‌ورسوم و هویتی خاص که امروزه «سبک زندگی» خوانده می‏شود، از یکدیگر شناخته می‏شوند. شناخت سبک زندگی هر قوم با شرایط و ویژگی‏های خاص آن قوم، مجموعه تصمیم‌گیران کلان کشوری را در تدوین سیاست‏های کلان مدیریتی یاری می‏کند. به همین دلیل سبک زندگی قوم بلوچ ایرانی به‌عنوان یکی از کهن‏ترین اقوام ایرانی به‌ویژه در دوره پس از وقوع انقلاب اسلامی، موردمطالعه قرارگرفته است تا با شناسایی دقیق گرایش‌های مردم بلوچ درزمینه انتخاب نوع سبک زندگی خود نسبت به عوامل موثر در آن آگاهی کافی کسب شود. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش پیش‌رو، پرسش‌نامه است و پس از انتخاب جامعه آماری با استفاده از روش تصادفی ساده، بین پاسخ‌دهندگان توزیع و نتایج حاصله از آن با نرم‌افزارهای تحلیل آماری مورد ارزیابی قرارگرفته است. جامعه آماری این تحقیق به سه گروه اصلی تقسیم‌شده است که گروه اول از بین افراد بلوچ دارای تحصیلات دانشگاهی، گروه دوم از بین افراد دارای بلوچ تحصیلات حوزوی اهل تسنن و گروه سوم نیز از بین نمایندگان بلوچ شوراهای شهر و روستا انتخاب‌شده است. بر اساس نتایج کسب‌شده از پژوهش حاضر، بین انواع احساس از خود و نوع سبک زندگی انتخابی کنشگران جامعه قومی بلوچ، رابطه وجود دارد؛ زیرا افراد بر اساس میزان تعلق به یکی از سه نوع احساس از خود آرمانی، وانمودی و وجودی به ترتیب دارای سبک زندگی مدرن، نیمه‌مدرن نیمه‌سنتی و سنتی هستند. یافته‏های پژوهش اثبات می‏کند نوع آرمانی احساس از خود در بین گروه افراد دارای تحصیلات دانشگاهی، نوع وانمودی احساس از خود در بین گروه نمایندگان شوراهای شهر و روستا و نوع وجودی احساس از خود در بین گروه تحصیل‏کردگان حوزوی و طیف مذهبی قوت دارد؛ لذا اثبات می‏شود هرچه کنشگران جامعه قومی بلوچ، دارای تحصیلات دانشگاهی بالاتری باشند، نسبت به نهادهای فرهنگی مدرن گرایش بیشتری از خود نشان داده و دارای سبک زندگی مدرن‏تر و گرایش‌های قومی و مذهبی ضعیف‏تری هستند، لیکن هرچه تحصیلات به سمت حوزوی رفته و میزان گرایش‌های قومی و مذهبی افراد تقویت می‏شود، سبک زندگی سنتی انتخاب می‏شود البته متغیرهای زمینه‏ای دیگری نیز ازجمله جنسیت، سن، سطح تحصیلات، میزان درآمد، شغل، نوع مسکن و جغرافیای محل زندگی نیز در نوع انتخابی سبک زندگی موثر است.