تاثیر ورزش ‌های الکترونیک بر مهارت‌های شناختی برنامه‌ریزی و تصمیم‌ گیری کاربران

هدف: محبوبیت ورزش‌ های الکترونیک در سال‌ های اخیر به سرعت در حال افزایش است. اما اکثر مردم ورزش‌های الکترونیک را تهدیدی برای سلامت روانی و جسمی بازیکنان این بازی‌ها می‌دانند، در حالی که طرفداران ورزش‌های الکترونیکی چنین ادعاهایی را رد می‌کنند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ورزش‌های الکترونیک بر مهارت‌های شناختی برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری بازیکنان انجام شد. مواد و روش ها: دانشجویان کارشناسی تربیت بدنی (40 شرکت‌کننده پسر با میانگین سنی تقریباً 20 سال) که قبلاً ورزش الکترونیک فیفا را انجام نداده بودند، به شکل تصادفی انتخاب و پس از اخذ رضایت ایشان، باز هم به‌طور تصادفی در دو گروه، یعنی گروه بازی و گروه کنترل قرار گرفتند و به مدت هشت هفته به ورزش الکترونیک پرداختند. توانایی برنامه‌ریزی با استفاده از آزمون برج لندن (tol) و مهارت تصمیم‌گیری هم از طریق آزمون برد و باخت آیووا   (igt) اندازه‌گیری شد. یافته‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره برای متغیر برنامه‌ریزی، و ancova دو طرفه برای متغیر تصمیم‌گیری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که اعضای گروه بازی در مهارت‌های برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری، عملکرد بهتری نسبت به اعضای گروه کنترل داشته‌اند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، می‌توان ادعا کرد ورزش‌های الکترونیک توانایی بهبود مهارت‌های شناختی تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی را دارند.

effects of e-sports on cognitive abilities of planning and decision making in gamers

background and purposethe engagement of people in esports has gained momentum during and after the covid-19 pandemic (zhang et al., 2025). while traditional sports rely on complex motor skills for success, esports players seem to rely more on cognitive skills (himmelstein et al., 2017). several studies have shown that experience in video games can influence cognitive skills (bailey west, 2017; kim et al., 2022). researchers working on esports have largely neglected the potential advantages of esports activities and primarily focused on the undesirable aspects of this type of sport (richard et al., 2022). however, the present study uses computer software to measure cognitive functions, which provides a lower error probability, and addresses whether individuals engaged in the fifa video game are different from those not involved in this e-sport in terms of cognitive skills such as problem-solving and decision-making.materials and methodsthe statistical population covered by this study consisted of male students in physical education with no background in esports. forty college students (mean age=20.20±0.75 years, all male) were asked to participate in the study. these individuals were randomly assigned to the game group (gg) (n=20) and the non-game group (ngg) (n=20). familiarity with conventional soccer rules was ensured for all participants. the tower of london (tol) test was used to assess planning and problem-solving skills, and the iowa gambling task (igt) was used to evaluate decision-making skills. both groups initially completed the tol test and igt in the pretest stage. next, only the gg participants were directed to the gaming room to play the fifa video game for three one-hour sessions per week over eight weeks. the ngg participants did not play any games during this period. at the end of the eight weeks, tol and igt scores for both groups were recorded again in the laboratory. planning time, movement time, and solution time were used to assess problem-solving abilities, and the igt net score (the difference between gains and losses) was used to assess decision-making abilities. multivariate analysis of covariance (mancova) was used to compare the effects of esports on the variable of &planning,& while two-way ancova was used to assess potential variations in the variable of &decision-making.& the covariate used consisted of the participants’ tol and igt pre-test scores.resultsthe problem-solving skills in tol for the gg participants were compared with the ngg participants before and after playing the game. the results indicated significant differences between the two groups in terms of problem-solving ability in tol (f(3,33) = 21.368, p < 0.0005, wilks’ λ = 0.340, η2 = 0.66). additionally, the gg and ngg participants were compared in terms of their average pre- and post-test igt net scores. the results indicated a significant difference between the two groups in terms of decision-making ability (f(1,37)=6.325, p=0.016, η2=0.146).