صورت‌بندی نگرش‌منسیوس(mencius ) در اخلاق‌سیاسی کارگزارانه

اخلاق‌کارگزاری و حکمرانی مهم‌ترین‌بخش از فلسفه‌سیاسی منسیوس است که مبتنی بر مبانی معرفت‌شناختی، هستی‌شناختی و انسان‌شناختی اوست. مقاله با بهره‌گیری از الگوی اسپریگنز و نظریه‌بحران وی  بر راه‌حل‌های منسیوس در پاسخ به چیستی و چرایی بحران تمرکز دارد. منسیوس قدرت‌طلبی و جنگ‌طلبی حاکمان از یک‌سو و تعالیم‌نادرست برخی آموزگاران و فلسفه‌دانان را منشا و علت‌بحران می‌داند. منسیوس به پیوستگی فرد، خانواده و حکومت معتقد است و رابطه‌ای منطقی میان درستکاری کارگزار/دولت و درستکاری ملت و اقتدار حاکمیت می‌شناسد. وی پذیرش و مقبولیت‌مردم را شرط‌اساسی حاکم شمرده و بر آن‌است که حکم‌آسمان در اراده‌مردم متجلی است. از نظر‌او فراگیری نیک‌خواهی همان بسط‌عدالت است؛ نیک‌خواهی متضمن تهذیب‌نفس و عشق به‌دیگران است؛ جنگ به‌قصد کشور‌گشایی امری نامعقول است؛ میان حکومت‌کنندگان و حکومت‌شوندگان تمایز‌طبقاتی نباید وجود داشته‌باشد و رفاه‌مردم وظیفه قطعی حکومت است. منسیوس حق‌طغیان و انقلاب را برای مردم در‌نظر می‌گیرد و روند‌خطی میان کسب‌فضیلت و کسب‌ثروت قایل است. او برای اداره‌کشور توسط‌حاکم به جز حکمت و فلسفه که برای حاکم قایل‌است چندین قانون و وظیفه را برای کارگزار/دولت لحاظ می‌کند. از دیدگاه وی ثبات‌سیاسی مهم‌ترین خصیصه دولت‌کارآمد است و دانش و آگاهی، استخدام کارگزاران‌شایسته، وجود اهداف دراز‌مدت برای فعالیت‌های‌سیاسی، اولویت‌بندی در حل‌مشکلات و اقدام‌سیاسی معطوف‌به سود‌همگانی حکومت خوب را بر می‌سازد.

formulation of mencius's attitude in agentic political ethics

the ethics of agency and governance is the most important part of mencius' political philosophy, which is based on his epistemological, ontological and anthropological foundations. using spriggans' model and his crisis theory, the article focuses on mencius' solutions in response to what and why the crisis is. mencius considers the power-seeking and belligerence of the rulers on the one hand and the wrong teachings of some teachers and philosophers as the origin and cause of the crisis. he considered acceptance and acceptability of the people as the basic condition of the ruler and he believes that the decree of heaven is manifested in the will of the people. in his opinion, learning benevolence is the extension of justice; benevolence involves refining oneself and loving others; war for the purpose of opening the country is unreasonable; there should be no class distinction between the rulers and the ruled, and the welfare of the people is the definite duty of the government. mencius considers the right of rebellion and revolution for the people, and there is a linear process between the acquisition of virtue and the acquisition of wealth. from his point of view, political stability is the most important characteristic of an efficient government, and knowledge and awareness, employment of competent agents, the existence of long-term goals for political activities, prioritization in solving problems and political action aimed at public benefit make good governance.