تجربه زیستۀ زنان دانشجوی افغانستانی از «دانشجو بودن» در ایران (مطالعه موردی: دانشگاه‌های تهران و قم)

این پژوهش به بررسی تجربه زیسته دانشجویان دختر افغانستانی از «دانشجو بودن» در دانشگاه‌های تهران و قم می‌پردازد. این تحقیق با طرح این پرسش که «زن افغانستانی، به عنوان یک دانشجو چه ادراکی از دانشجو بودن در ایران دارد»، از رویکرد پدیدارشناختی برای کشف تجربیات زیسته دانشجویان دختر افغانستانی استفاده می‌کند. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش شامل 30 دانشجوی دختر افغانستانی شاغل به تحصیل در دانشگاه های ایران است که به روش نمونه گیری نظری انتخاب شده اند. مصاحبه ها پس از پیاده سازی و تدوین، با استفاده از روش تحلیل متن بررسی شد. یافته ها بر این امر دلالت می کنند که در «زیست دانشجویی» تجربه جاذبه‌ها بیش از دافعه ها است. همچنین در این مطالعه مفهوم «احساس امنیت» که از روایت‌های مشارکت کنندگان برآمده است به عنوان مفهوم مرکزی پدیدار می شود و اهمیت آن در «بیان هویت»و «مجال تغییر آن» در عرصه آموزش عالی ایران آشکار می گردد.

the lived experiences of afghan female university studentsin iran (case study: tehran and qom universities)

abstract this study explores the lived experiences of afghan female students attending universities in tehran and qom, iran, with a focus on their social, cultural, and academic encounters. utilizing a phenomenological approach and narrative methods, including observations and interviews, the research investigates the experiences of 30 afghan female graduate students selected through theoretical sampling. analysis of the narratives derived from these interviews, documented using text analysis methods, suggests that the students' experiences are characterized by more attractions than repulsions. the study highlights the central theme of sense of security that emerged from participants' narratives, underscoring its importance for identity expression, opportunities for change, and their presence within the iranian higher education system.