درباره پدیدارهای فلسفی-تاریخی دانشگاه در ایران به سوی یک امکان آکادمیک دیگر

در این مقاله کوشش می‌شود که پدیدارهای تاریخی دانشگاه در ایران واکاوی شود. در این راه، پدیدار تاریخی دانشگاه و نسبت آن را با آزادی، اعتلا و ایدة پیشرفت واشکافی می‌کنیم و به پدیدار مغفول یا مستوری از دانشگاه که هنوز بروز نکرده است، مجال بروز می‌دهیم. تاکید می‌شود که در چنین راهی، بروز تفکر دوگانه‌انگار، دانشگاه را از پروا (که عنصر مقوم انسان است) دور می‌کند. پروای چیزها را داشتن و خود را با مصممّیت، به‌سوی گشودگی سوق‌دادن، (با توسل به ساخت‌گشایی پدیدارشناختی)، امکان پوشیدة دانشگاه را ممکن می‌سازد، این امکان نیازمند ساخت‌گشایی سنتِ دانشگاهی است تا در عین فهمی که از دانشگاهِ رخ‌داده است، به‌سوی دانشگاهی که به‌سوی ما می‌آید، رهسپار شویم. براین اساس با ساخت‌گشاییِ سه پدیدار آزادی، ایدۀ پیشرفت و اعتلا در دانشگاه، امکان‌های دیگری از دانشگاه را براساس مصممّیت و گشودگی بررسی می‌کنیم که چنین مواجهه‌ای می‌تواند امکان دیگرگونه‌ای را بر اساس مولفه‌های مذکور ممکن سازد.

about the philosophical-historical phenomena of the university in iran

authors try to analyze the historical phenomena of the university.during this، analyze the historical phenomenon of the university and its relationship with freedom، transcendence and the idea of progress. in this way، we give a possibility to the phenomenon that has been neglected or hidden from the university. in this way، it is emphasized، the emergence of dualistic thinking seems to distance the university from care (which is an essential element of human being).taking care of things and pushing oneself towards openness with regard to resoluteness can make the hidden possibility of the university possible through phenomenological deconstruction this possibility requires the reconstruction of academic tradition، while understanding what has happened from the university، we can go towards the university that comes to us.after examining the relationship between these three elements (freedom، the idea of progress and transcendence) with the historical phenomena of the university، we conclude that kantian، hobbesian and existentialist freedom has been allowed in the university، the concept of transcendence in its hierarchical form has also beenappeared. and also the idea of progress has affected the academic tradition.we conclude that the university should be open to these concepts so that other possibilities based on life emerge.