واکاوی پدیدارشناسانه تجربه زیسته پزشکی شدگی از طریق جراحی زیبایی در زنان کلان شهر تهران

پزشکی شدن جامعه کنونی بستری برای حل مسائل از طریق تجویز مضاعف به‌ویژه در کلان‌شهرها ایجاد کرده به‌گونه‌ای که رجحان افراد به استفاده از اعمال جراحی فراتر از جنبه درمانی آن رسیده است. این مسئله نه‌تنها در حوزه پزشکی شدگی جامعه بلکه در زمینه انگیزه‌ها، علل و حتی آسیب‌های روانی-تنی به‌ویژه از منظر ادراک کنشگران و مصرف‌کنندگان این عرصه قابل‌توجه است. ازاین‌رو مقاله حاضر در پی واکاوی پدیدارشناسانه تجربه زیسته پزشکی شدگی از طریق جراحی زیبایی در زنان شهر تهران است. این پژوهش به روش پدیدارشناسی توصیفی، از طریق روش هفت مرحله‌ای کولایزی در کلان‌شهر تهران انجام گرفت. نمونه‌گیری در این پژوهش هدفمند وابسته به معیار بود و از طریق مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته تا سطح اشباع داده‌ها با 13 نفر از زنانی که به عمل جراحی زیبایی تن داده بودند انجام شد. اعتبار داده‌ها به روش دو کدگذار و توصیف عمیق انجام گرفت. نتایج نشان داد شرایط زمینه‌ساز زنان (شامل: پذیرش مخاطرات جراحی، اعتماد در دسترس زودهنگام، اعتماد آگاهانه به تخصص) شرایط زمینه‌ساز مربوط به پزشک (شامل ساده‌انگاری عمل جراحی توسط پزشکان، برند سازی زیبایی مجازی، تغییر در نظام معانی زیبایی، جهت‌دهی انحرافی پزشکی به نیازهای روانی) و نتایج عمل که شامل نتایج مثبت و منفی عمل جراحی بود دسته‌بندی شد.