تبیین شاخص‌های عملکردی در طراحی فضاهای بیرونی محیط های آموزشی با رویکرد توسعه مدارس اجتماعی

یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که اساس آموزش در دهه‌های اخیر را تحت تاثیر قرار داده، تحقق اهداف فراگیر یادگیری بوده است. در این راستا تاکید بیشتر بر یاد گیری و نه تدریس، تشویق استقلال و ابتکار دانش‌آموزان، نگاه کردن به یادگیری به عنوان یک فرآیند، توجه به اینکه دانش‌آموزان چطور یاد می‌گیرند، تشویق بچه‌ها به برقراری ارتباط با دیگران و آموزگاران خود و تاکید بر زمینه‌ای که یادگیری در آن اتفاق می‌افتد، مدنظر قرار گرفته است. توجه به نقش فعال فراگیران، بر اساس تئوری هوش های چندگانه هوارد گاردنر قابل تعمیم به سایر جنبه های موثر بر یادگیری خواهد بود. طرح این فرضیه که فراگیران فعال در محیط های فعال می توانند به شکل خوداتکا فرایند یادگیری را تجربه کنند، منجر به تبیین اهداف توسعه محیط های یادگیری شده است. یکی از راه‌های نیل به این هدف، طراحی مدارس اجتماعی در قالب برنامه‌های آموزشی و زمینه فضایی وکالبدی متناسب با این برنامه آموزشی است. در این جستار با معرفی اجمالی مدارس اجتماعی و شناخت حوزه‌های فضایی در محیط‌های یادگیری، به ارائه شاخصه‌های عملکردی متناسب با مدارس اجتماعی پرداخته می‌شود. به این منظور، از روش تحقیق موردی و زمینه‌ای استفاده گردیده و جمع‌آوری اطلاعات از طریق کتابخانه‌ای و بررسی موردی صورت گرفته است. نتیجه این بررسی ارائه شاخصه‌های فضاهای بیرونی و نحوه تاثیر هر یک از این شاخصه‌ها در فرآیند پرورش مهارت‌ها و هوش‌های مرتبط با محیط های بیرونی است.