سودای خلافت در اندیشه عبدالرحمان بن عوف

شاید مساله جانشینی پیامبر(ص) مهمترین مساله در تاریخ صدر اسلام بود که تمام حوادث بعدی را تحت الشعاع خود قرار داد. هرکدام از صحابه که خود را لایق خلافت می‌یافتند، به‌دنبال تصدی منصب خلافت بودند. گروهی از همان ابتدا به دنبال دست‌یابی به این هدف بودند، اما گروه دیگر که در ابتدا نتوانستند به این مهم دست یابند در کنار فرد برنده در تلاش برای کسب کارنامه قوی برای تصدی آن در دوره‌های بعد بودند. از جمله این اشخاص عبدالرحمن بن عوف بود که بعد از رحلت پیامبر(ص) در مناقشات میان اصحاب برای کسب قدرت شرکت نجست و تنها جانب شخص پیروز میدان یعنی شیخین را گرفت. در دوران ابوبکر و خصوصاً عمر در امور مهم حکومتی مشاوره و فتوا می‌داد، از همین روی بود که عمر حق تعیین خلیفه بعدی را در صورت تساوی آراء در شورا به او سپرد. عبدالرحمن نیز از این مهم برای رسیدن به اهداف خود کمک جست. وی با گذاشتن شرط عمل به سیره شیخین که انتخاب عثمان را به دنبال داشت؛ انتظار خلافت بعد از او را در سر می پروراند. از همین روی است که رفتار و منشی در پیش گرفت که پیش‌تر به آن شهرت نداشت؛ چرا که به‎دنبال این بود که نشان دهد شایستگی خلافت را دارد؛ اما برخلاف تصور او عثمان جانب بنی‌امیه را گرفت. پس‌ از کرده خود پشیمان شد و درصدد قیام علیه عثمان برآمد که کسی با او همراهی نکرد.

the prospect of caliphate in the thought of abd al-rahman bin auf

the prophet’s succession was the most important issue in the history of islam at the beginning of islam, which overshadowed all subsequent events. each of the companions who found themselves worthy of the caliphate sought to assume the office of the caliphate. a group sought to achieve this goal from the very beginning, but the other group, which failed to achieve this goal at the beginning, was with the winner trying to gain a strong record to hold it in the following periods. among these people was abd al-rahman bin auf, who after the death of the prophet he did not participate in the disputes between companions to gain power and only took the side of the victorious person in the field, namely sheikhin, during the era of abu bakr and especially umar, he gave advice and fatwas on important government matters, that is why umar entrusted him with the right to appoint the next caliph in case of a tie in the shura. abdur rahman also sought help from this to achieve his goals. by setting the condition of following the way of sheikhin, which followed the election of uthman; he is waiting for the caliphate after him. that’s why he started to act as a secretary, which he was not known for before. because he wanted to show that he is worthy of the caliphate; but contrary to his idea, uthman sided with bani umayyah. after that, he regretted what he had done and wanted to rise against uthman, but no one accompanied him.