رسالت ‌شناسی عالمان در انتقال و ارتقاء سرمایه فرهنگی از نظرگاه امیرمومنان (ع) با سنجش تاریخی کنش ‌گری فرهنگی محقق کرکی

اهمیت ارزش ‌ها و باورهای اعتقادی به ‌عنوان سرمایه‌های فرهنگی جامعه ایجاب می‌کند تا در حفظ و ارتقاء آنها تلاش شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش عالمان در انتقال و ارتقاء سرمایه فرهنگی به بررسی شاخصه‌های این نقش در سیره امیرالمومنین (ع) می‌پردازد و در رویکردی مقایسه‌ای عملکرد محقق کرکی را براساس شاخصه‌های بدست آمده، به سنجش می‌گذارد. حاصل آن که، از منظر امیرالمومنین (ع) عالمان می‌بایست در انتقال و ارتقاء سرمایه فرهنگی جامعه از طریق دانش‌افزایی، الگوسازی فرهنگی، رشد معنوی و تاسیس، تقویت و اصلاح کانون‌های فرهنگی ایفای نقش کنند. محقق کرکی به‌عنوان یکی از عالمان تراز شیعه با بهره‌گیری از رویکرد مثبت حاکمان صفوی به تشیع و حمایت از عالمان شیعی در راستای این شاخص‌ها اقداماتی از قبیل تربیت شاگردان، تالیف کتاب، احیای نماز جمعه، الگوسازی از اهل ‌بیت (ع) و علمای گذشته انجام داد. روش کار پژوهش، توصیفی تحلیلی مبتنی بر داده‌های تاریخی می‌باشد.

missionology of scholars in the transfer and promotion of cultural investment from the point of view of amir momenan with the historical assessment of the cultural activism of mohagheg karaki

the importance of religious values and beliefs as cultural assets of the society requires efforts to preserve and promote them. the current research aims to explain the role of scholars in the transfer and promotion of cultural investment, examines the characteristics of this role in the biography of amir al-mu’minin, and in a comparative approach, evaluates the performance of mohaghegh karki based on the obtained characteristics. as a result, from the perspective of amirul momineen, scholars should play a role in transferring and improving the cultural investment of the society through increasing knowledge, creating cultural models, spiritual growth, and establishing, strengthening and reforming cultural centers. using the positive approach of the safavid rulers towards shiism and supporting shia scholars, mohaghegh karki, as one of the scholars of shia, carried out actions such as training students, writting books, reviving friday prayers, modeling ahl al-bayt and the scholars of the past. the research method is descriptive-analytical based on historical data.