تحلیل سیاست همسایگی جمهوری اسلامی ایران در قبال امارات متحده عربی بر پایه مدل تحلیلی swot

جمهوری اسلامی ایران همواره به سیاست تقویت روابط با کشورهای همجوار به‌عنوان یکی از ارکان اساسی در رویکرد دیپلماتیک خود نگاه کرده است. در این میان، امارات متحده عربی به دلیل موقعیت راهبردی، ظرفیت‌های اقتصادی چشمگیر و پیوندهای گسترده‌اش با قدرت‌های بین‌المللی، همواره جایگاه ویژه‌ای در سیاست همسایگی این کشور داشته است. این پژوهش با استفاده از ابزار کتابخانه ای، فیش برداری و پرسشنامه برای گردآوری داده ها و روش توصیفی تحلیلی و روش تحلیل swot جهت تحلیل داده ها و همچنین بهره گیری از گزاره های نظریه سیاست همسایگی، به دنبال بررسی و تحلیل سیاست همسایگی جمهوری اسلامی ایران در قبال امارات متحده عربی بوده است. نتایج حاکی از آن است که روابط ایران با امارات در بستری پیچیده، حساس و دارای ابعاد متضاد شکل گرفته است. به نحوی که تهدیدات و کاستی‌های موجود، نسبت به فرصت‌ها و توانمندی‌های بالقوه، از وزن و تاثیر بیشتری برخوردارند. این غلبه نسبی تهدیدها بر فرصت‌ها نشان گر آن است که تحقق اهداف ایران در سیاست همسایگی تنها با اتکا به ظرفیت‌های موجود امکان‌پذیر نیست، بلکه نیازمند اتخاذ راهبردی فعال، چندسطحی و دقیق در مواجهه با چالش‌های بیرونی و اصلاح ناکارآمدی‌های داخلی است. این ضرورت در مورد امارات که هم‌زمان نقشی مهم در اقتصاد منطقه دارد و در رقابت ژئوپلیتیکی خلیج فارس نیز حضوری پررنگ دارد از اهمیت بیشتری برخوردار است. در چنین شرایطی، تدوین سیاستی سنجیده در برابر امارات، مستلزم برقراری تعادلی راهبردی میان بهره‌گیری از فرصت‌های مشترک و مدیریت واقع‌بینانه تهدیدها و محدودیت‌های موجود خواهد بود.

analysis of the neighborhood policy of the islamic republic of iran towards the united arab emirates based on the swot analytical model

the islamic republic of iran has always viewed the policy of strengthening relations with neighboring countries as one of the fundamental pillars of its diplomatic approach. in the meantime, the united arab emirates has always had a special place in the country's neighborhood policy due to its strategic location, significant economic capacities, and extensive ties with international powers. this research, using library tools, field notes, and questionnaires to collect data, and descriptive-analytical methods and swot analysis methods to analyze data, as well as utilizing the propositions of the neighborhood policy theory, sought to examine and analyze the neighborhood policy of the islamic republic of iran toward the united arab emirates. the results indicate that iran's relations with the emirates have been formed in a complex, sensitive, and contradictory context. in a way that existing threats and shortcomings have more weight and impact than potential opportunities and capabilities. this relative dominance of threats over opportunities indicates that achieving iran's goals in its neighborhood policy is not possible by relying solely on existing capacities, but rather requires adopting an active, multi-level, and precise strategy in confronting external challenges and correcting internal inefficiencies. this necessity is even more important in the case of the uae, which simultaneously plays an important role in the regional economy and also has a strong presence in the geopolitical competition of the persian gulf. in such circumstances, formulating a considered policy towards the uae will require establishing a strategic balance between taking advantage of shared opportunities and realistic management of existing threats and limitations.