کارکرد مولفه‌‏های روایی بلاغی در ساختار تراژیک منظومۀ «الى فَزّان» جمیل صدقی الزّهاوی

گاهی خلق تصاویر عینی در آثار ادبی شاخص‏ترین رسالت یک ادیب محسوب می‏شود که این مهم از طریق تلفیق عناصر داستانی با آرایه‏های ادبی فضای اثر ادبی را زنده و دست‏یافتنی می‏سازد تا مخاطب از خلال گفتگوی بین شخصیت‏ها یا نقل قول‏های نویسنده پیام اثر را دریافت کند، با فضای اثر همراه شود و حتی گاهی حس هم ذات‏پنداری‏اش تحریک شود. بی‏شک شعر داستانی یکی از حساس‏ترین و ناب‏ترین گذرگاه‏های ادبی در انتقال و اشاعۀ مضامین بلند ادبی و روایت‏گر رخداد‏های مهم سیاسی اجتماعی است. در این جستار با استفاده از روش توصیفی تحلیلی به بررسی مولفه‏ های روایی بلاغی در قصیدۀ داستان‌گونۀ «الى فزان» جمیل صدقی الزهاوی پرداخته شده است. برآیند پژوهش نشان می‌دهد که شاعر با تکیه بر عناصر روایی شخصیت، گفتگو، کشمکش و فضاسازی‏های سیاسی عاطفی خود را مقید به صنعت‏پردازی‏های تصنعی و متکلفانه نساخته‏است، اما در ایجاد حس کشش و کنجکاوی برای مخاطب خویش نیز قصور نکرده‏است. او از همان ابتدای کار با یک انتخاب ماهرانه برای عنوان و حتی در حسن مطلع قصیده یک حس ابهام‏گونگی را در مخاطب می‏پروراند. در ابیات ابتدایی استفاده‌ آگاهانه و ابزاری از نماد‏های طبیعی و پیوند ناگهانی آن با یک محیط خانوادگی مخاطب را غافل‏گیر می‏کند و فضای قصه را به‏تدریج به سمت یک محیط خفقان‏آمیز سیاسی سوق می‏دهد تا از این طریق رعب و هراس تظلم‏خواهی در چنین فضایی را به صورتی نمادین به مخاطبینش القا کند.

a reflection on the function of “linguistic image” in the tragic structure of narrative systems (case study: the ode “eli fazan” by jamil sedghi al-zahavi)

sometimes, creating vivid imagery in literary works is considered the most significant mission of a writer. this can be achieved by combining narrative elements with literary devices to bring the literary space to life and make it accessible for the audience. through dialogue between characters or quotes from the author, readers receive the message of the work, engage with its setting, and sometimes even stimulate their own introspection.undoubtedly, poetic storytelling is one of the most sensitive and effective literary mediums for conveying profound literary themes and narrating important socio political events. in this regard, a descriptive analytical approach has been employed to examine the narrative rhetorical components in jamil sidqi al zahawi's poem like story ela fazan. the research findings demonstrate that relying on narrative elements such as characterization, dialogue, conflict, and political emotional settings, al zahawi crafts his work without being bound by artificial sophistication. however, he succeeds in creating an enticing sense of curiosity for his audience.right from the beginning of his work with a skillful choice of title and even in crafting an appealing introduction to the poem like story, he cultivates an atmosphere of ambiguity within readers. in its initial verses, through deliberate use of natural symbols intertwined suddenly with a familiar family environment experienced by readers unexpectedly shifts towards a politically turbulent setting. this gradually instills symbolic fear and oppression within such an environment into his audience's consciousness.