تحلیل و ارزیابی ترجمه بر پایۀ روش‌های هفت‌گانۀ وینی و داربلنه (مورد مطالعه: رمان ارض النّفاق)

از گذشته اختلاف نظر زیادی درخصوص انتقال ساختار یا مفهوم میان صاحب‌نظران ترجمه بوده است. عده‌ای در تقابل ساختار و مفهوم، به ساختار روی آوردند و ترجمۀ تحت‌اللفظی را برگزیدند و عده‌ای دیگر بر این باور بودند که هدف ترجمه تنها انتقال مفهوم است و ترجمه‌ی آزاد را مناسب دانستند. با شکل‌گیری رشتۀ مطالعات ترجمه، توجه به تقابل میان ساختار و مفهوم در نظریات صاحب‌نظران این رشته انعکاس یافت که از جمله این صاحب‌نظران، دو زبان‌شناس فرانسوی به نام‌های ژان پل وینی و ژان داربلنه بودند. این دو با اتخاذ رویکرد تحلیل مقابله‌ای به مطالعه‌ی زوج زبان فرانسه انگلیسی و توصیف شیوه‌های ترجمه پرداختند و الگوی خود را که با نام روش‌های هفت‌گانه شناخته می‌شود، در توصیف روش ترجمه‌ی تحت‌اللفظی و آزاد ارائه دادند که مبنای نظری این پژوهش بر آن مبتنی است. در مقالۀ حاضر نگارندگان کوشیده‌اند بر پایه‌ی روش‌های هفت‌گانه وینی و داربلنه، به تحلیل و ارزیابی رمان «ارض النّفاق» اثر یوسف السباعی و ترجمۀ حسین فریار بپردازند. بر اساس یافته‌های پژوهش مشخص شد که مترجم بیشتر از روش‌های غیرمستقیم در ترجمه بهره برده و به عبارت دیگر ترجمۀ آزاد را بر تحت‌اللفظی ترجیح داده است. همچنین مشخص شد در تمامی نمونه‌هایی که بر اساس ترجمه‌ی غیرمستقیم ترجمه شده‌اند، مترجم ترجمۀ موفقی ارائه داده اما در مواردی که تنها به ترجمۀ مستقیم اکتفا کرده است، ضعف ترجمه دیده می‌شود. در پایان مقاله پیشنهاد نگارندگان بر این بود که ترکیب ترجمۀ مستقیم و غیرمستقیم، راهکار مفیدی در ترجمۀ مفاهیم و اصطلاحات دشوار است.

analysis and evaluation of translation based on seven methods of vinay and darbelnet (case study: the novel arzonnefagh)

from the past, there has been much controversy among translation theorists about the transfer of structure or concept. since the formation of translation studies, disagreements about the transfer of concept or structure were reflected in the views of scholars in this field that vinay and darbelnet are two of theme. in the present article, the authors have attempted to analyze and evaluate the novel arzonnefagh by using seven methods of vinay and darbelnet and descriptive analytical method. according to the results, the translator has used the indirect translation method more than the direct translation method. in other words, he preferred free translation over literal translation. among the seven translation methods in this novel, equivalence has the highest share, and adaptation is next, both of which are indirect translation methods. it was also found that wherever the translator used indirect translation, he provided more successful translations but wherever he has used only direct translation, there is a weakness in translation. it was also revealed that in all of the examples given for message transmission under the (compensation) strategy, an increase was seen, indicating that whenever the translator intended to better convey the message, he used an incremental strategy rather than a reduction. at the end of this article, the authors suggest that combining the direct and indirect translation method (free and literal translation) is an effective way of translating difficult concepts and terms.