مطالعه تطبیقی سیاست کیفری ایران و بنگلادش در قبال بزه اسیدپاشی

اسیدپاشی در زمرۀ جنایاتی است که آثار غیرقابل جبران و درازمدتی بر جسم و روان بزه‌دیده بر جای می‌گذارد. مقابلۀ علمی با این رفتار نیازمند اتخاذ سیاست جنایی مدبرانه و همه‌جانبه‌ای، مبتنی‌بر مولفه‌های شدت مجازات و حمایت از بزه‌دیده است. پژوهش حاضر، با اتخاذ روش مطالعۀ توصیفی - تحلیلی و با مدنظر قرار دادن قانون تشدید مجازات اسیدپاشی و حمایت از بزه‌دیدگان ناشی از آن در ایران و قانون جزای بنگلادش و قانون کنترل جرم اسید در این کشور، ضمن تحلیل ارکان مادی و معنوی این بزه، سیاست کیفری این دو کشور را در قبال این جرم مورد ارزیابی قرار می‌دهد.پژوهش حاضر در مقام پاسخ به دو سوال اصلی است. وجوه اشتراک و افتراق ارکان جرم اسیدپاشی در دو‌ نظام جزایی ایران و بنگلادش و واکنش کیفری در قبال آن چیست؟ به‌رغم نوآوری‌ها، کماکان در رفتارهای فیزیکی مشمول این قانون در ایران ابهام وجود دارد. این در حالی است که در سیاست کیفری بنگلادش، محل تردید نیست، چراکه قانون‌گذار بنگلادشی، با عبور از مصادیق رفتار، بیشتر به نتیجه توجه داشته است. در هر دو کشور، جرم اسید پاشی مقید به نتیجه است. واژۀ اسید به‌عنوان وسیلۀ ارتکاب جرم، در کشور بنگلادش تعریف شده و این در حالی است که در حقوق ایران، تعریفی از این واژه ارائه نشده است.

a comparative study of the penal policy of iran and bangladesh in relation to the crime of acid attack

acid attacks are crimes against individuals that cause destructive, irreparable, and long-term damage to the victim's body and mind. scientific confrontation with this behavior requires the adoption of a prudent and comprehensive criminal policy based on the components of the severity of punishment and protection of the victim. the present study, by adopting the descriptive and analytical method and taking into account the law of intensifying the punishment of acid attacks and supporting the victims of it, and the penal law of bangladesh and the law on controlling acid crime, while analyzing the material and spiritual elements of this crime, assesses the criminal policy of these two countries toward this offense. despite the innovations that iran's new law has, compared to the previous one, there is still ambiguity in the behaviors covered by this law. this is even though there is no doubt about the two physical behaviors of injecting or feeding acid to one another in iranian law, in the criminal policy of bangladesh, because the bangladeshi legislator has paid more attention to the criminal outcome by passing examples of physical behavior. in both countries, the crime of acid attack is tied to the result. the word “acid” is defined as a means of committing a crime in bangladesh, while iran's law does not define this word.