ارکان پذیرش مرجعیت معرفتی نزد زگزبسکی و محورهای هم‌خوان با آن در تاملات سهروردی

مساله: مرجعیت معرفتی و اعتماد یا رجوع به دیگری/دیگران در کسب معرفت، از دیرباز مورد توجه فیلسوفان بوده است. در دوره مدرن، این مفهوم با چال شهایی مواجه شده که عمدتاً ناشی از تاکید بر خودآیینی در عقلانیت است؛ این پژوهش به بررسی ارکان پذیرش مرجعیت معرفتی از دیدگاه لیندا زگزبسکی، فیلسوف فضیل تاندیش معاصر، و تطبیق آن با محورهای مشابه درتاملات سهروردی، موسس حکمت اشراق، می پردازد که در رویکرد کلی م ی تواند روشنگر وجوهی از عقلانیت در پذیرش مرجعیت معرفتی و ایجاد چشم انداز ی سودمند در کسب معرفت باشد.روش: روش پژوهش، توصیفی -مقایسه ای است و به تحلیل مفاهیم کلیدی در آثار هر دو متفکر می پردازد تا وجوه اشتراک و افتراق این دو فیلسوف را بیابد. نتیجه: یافته های پژوهش نشان م یدهد که ارکان مهم مرجعیت معرفتی نزد زگزبسکی، شامل درون نگری خودآگاهانه، حجیت اعتماد معرفتی و الگوی معرفتی ، با مفاهیمی چون معرفت نفس، اعتماد معرفتی برای احیای حکمت ازلی و الگوی حکیم متالّه در اندیشه سهروردی ه مخوانی دارد. این پژوهش نشان می دهد که هر دو فیلسوف، علی رغم تفاوت های تاریخی و فرهنگی، در تلاش برای قرار دادن حقیقت جویی در فرایندی متاملانه هستند تا معرفت در مسیری خوداندیشانه و در راستای تکامل و ترویج باورهای وحدت ساز محقق شود. این مطالعه م یتواند چش ماندازی نو در درک مفهوم مرجعیت معرفتی و ارتباط آن با خودآیینی در سنت های فلسفی مختلف ارائه دهد

zagzebski 's foundations of epistemic authority andits consistent themes in suhrawardi's reflections

problem: epistemic authority or trust and reference to others in acquiring knowledge has long been a subject of interest for philosophers. however, this issue has been challenged and criticized in the modern era based on the concept of autonomy inrationality. this study examines the foundations of epistemic authority according to contemporary virtue philosopher, linda zagzebski, and compares them with similar themes in the reflections of suhrawardi, the founder of illuminationist philosophy. it can illuminate aspects of rationality in accepting epistemic authority and creating a beneficial perspective in acquiring knowledge in a general approach. method: the research methodology is descriptive-comparative, focusing on the analysis of key concepts in the works of both philosophers to identify their points of convergence and divergence.results: the findings indicate that the key components of epistemic authority inzagzebski's thought—namely, conscious self-reflection, the legitimacy of epistemictrust, and the epistemic exemplar model—align with concepts such as selfknowledge,epistemic trust for the revival of eternal wisdom, and the model of thedivine sage in suhrawardi’s theosophy. the study demonstrates that, despite historical and cultural differences, both philosophers endeavor to situate the pursuit of truth withina contemplative process, enabling knowledge to follow a path of self-reflection aimed atpromotion of unifying beliefs. this research offers a novel perspective on understandingthe concept of epistemic authority and its relationship with autonomy across differentphilosophical traditions.