نظریۀ فطرت؛ بهمثابه مبنای معرفتشناختی علوم انسانی
|
|
|
|
|
نویسنده
|
ترخان قاسم
|
منبع
|
آيين حكمت - 1398 - دوره : 11 - شماره : 40 - صفحه:7 -30
|
چکیده
|
بر اساس دیدگاه اندیشمندان اسلامی، انسان موجودی فطرتمند است؛ به این معنا که جنبه ثابتی دارد که دین الهی با آن هماهنگ بوده، بر اساس آن نازل شده است. ازاینرو، فطرت به آفرینش ویژه انسان اشاره دارد که در سه بعد شناختی، گرایشی و توانشی قابل دستهبندی است.پذیرش مسئله فطرت به عنوان یکی از مهمترین پیشفرضهای انسانشناختی در علوم انسانیِ اسلامی، آثار فراوانی از خود به جای میگذارد. نوشتار حاضر تلاش کرده است برایند این مبنا را از حیث معرفتشناختی بررسی کند. اینکه فطرت میتواند چونان منبعی برای معرفت و معیاری برای توجیه و سنجش آن، و تنها راه حل چالش نسبیت در علوم توصیفی و هنجاری به شمار آید، از جمله دستاوردهای پژوهش حاضر تلقی میشود.
|
کلیدواژه
|
فطرت، خداشناسی، ارزشهای اخلاقی، روش علوم انسانی، نسبیت، معیار عام توجیه
|
آدرس
|
پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
tarkhan86@gmail.com
|
|
|
|
|